Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Aν μπορώ να λαλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων ακόμα, ακόμα και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη για τους άλλους, οι λόγοι ακούγονται σαν ήχος χάλκινης καμπάνας ή σαν κυμβάλων αλαλαγμός. Και εαν έχω της προφητείας το χάρισμα κ'όλα κατέχω τα μυστήρια κ'όλη την γνώση και εάν έχω ακόμα όλη την πίστη έτσι που να μετακινώ βουνά αλλά δεν έχω αγάπη, είμαι ένα τίποτα. Κι αν ακόμα μοιράσω στους φτωχούς όλα μου τα υπάρχοντα κι αν παραδώσω στην φωτιά το σώμα μου για να καεί αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δεν με ωφελεί. Εκείνος που αγαπάει έχει μακροθυμία, έχει και καλοσύνη. Εκείνος που αγαπάει δεν ζηλοφθονεί, εκείνος που αγαπάει δεν κομπάζει ούτε περηφανεύεται, είναι ευπρεπείς, δεν είναι εγωιστής, ούτε ευερέθιστος. Ξεχνάει το κακό που του έχουν κάνει. Δεν χαίρεται για το στραβό που γίνεται αλλά μετέχει στην χαρά για το σωστό. Εκείνος που αγαπάει όλα τα ανέχεται, σε όλα εμπιστεύεται , για όλα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Ποτέ η αγάπη, ποτέ η αγάπη δεν θα πάψει να υπάρχει.

 (Α' Κορινθίους κεφ. ιγ)                                                               

Πέτρος Γαιτάνος "Ο ΄Υμνος της Αγάπης"