ΤΟΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΑΝ
ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΚΟΥTΑΒI, ΤΟΝ ΤΑΙΣΑΝ,ΤΟΝ ΦΡΟΝΤΙΖΑΝ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΣΜΑ.ΠΑΝΤΑ ΕΛΕΓΑ ΠΩΣ ΤΑ ΖΩΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
....
Κυριακή 24 Ιουνίου 2012
Σάββατο 23 Ιουνίου 2012
ΤΟ ΣΚΙΤΣΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ INDEPENDENT
Έναν πανέξυπνο
τρόπο βρήκε η βρετανική εφημερίδα The Independent για να
σχολιάσει την ήττα της Ελλάδας από τη Γερμανία.
Ο σκιτσογράφος εμπνεόμενος από την αρχαία ελληνική μυθολογία αποτυπώνει με το πενάκι του τον ιδιόμορφο μύθο του Σίσυφου. Ο Σίσυφος- στο σκίτσο η Ελλάδα- για την ιστορία περιφρόνησε τους θεούς, αγαπά τη ζωή και μισεί το θάνατο, και γίνεται το σύμβολο της ανθρώπινης μοίρας.
Ο Σίσυφος εδώ όμως κουβαλά ως τιμωρία μία τεράστια πέτρα την οποία η Άνγκελα την βάφει έτσι ώστε να μοιάζει με μία μπάλα ποδοσφαίρου αφού ακόμη και στο ποδόσφαιρο οι Γερμανοί τα κατάφεραν έναντι των Ελλήνων...
ΠΗΓΗ: NEWPOST
ΧΕΛΩΝΕΣ ΧΩΡΙΣΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 115 ΧΡΟΝΙΑ.. ΣΧΕΣΗΣ!
Ένα ζευγάρι
χελώνων χώρισαν μετά από 115 χρόνια κοινής ζωής! Η Μπίμπι και ο Πόλντο, δύο
χελώνες που ζουν σε ζωολογικό κήπο της Αυστρίας αποφάσισαν να... πάρουν
διαζύγιο!
Οι υπεύθυνοι του
ζωολογικού κήπου παρατήρησαν ότι η θηλυκή Μπίμπι άρχισε να επιτίθεται και να
δαγκώνει άγρια τον άτυχο Πόλντο βάζοντας σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή του!
Έτσι, αποφάσισαν
να τους χωρίσουν ύστερα από 115 χρόνια κοινής συμβίωσης, ο μεγαλύτερης διάρκειας
«γάμος» ανάμεσα σε ζώα που έχει καταγραφεί.
Οι υπάλληλοι του
ζωολογικού κήπου, όπως λένε, είναι σαν βαρέθηκε να βλέπει ο ένας τον άλλο.
Ωστόσο, θέλουν να τους τα ξαναφτιάξουν.
Σε μια πρώτη
προσπάθεια, τοποθέτησαν δίπλα στην Μπίμπι ένα ομοίωμα του Πόλντο ποτισμένο με
τη μυρωδιά του, όμως η θηλυκή χελώνα, απλώς προσπέρασε αδιάφορη!
ΠΗΓΗ:Μια φίλη
ΜΙΖΕΣ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ
Οι Γερμανοί ιατροί
που είναι συμβεβλημένοι με το εθνικό σύστημα υγείας της χώρας τους και αποδέχονται
χάρες, δώρα, ή και ακόμα και διακοπές από φαρμακευτικές εταιρίες που έχουν αξία
ως και 10.000 ευρώ δεν μπορούν να διωχθούν για διαφθορά, αποφάνθηκε γερμανικό
δικαστήριο χθες, παίρνοντας μια απόφαση η οποία θεωρείται ιστορική.
Το δικαστήριο
αποφάνθηκε ότι οι ιατροί οι οποίοι έχουν συμβληθεί με το γερμανικό ΕΣΥ δεν
μπορούν να υπάγονται στο δικαιικό πλαίσιο που διέπει τη συμπεριφορά των
δημοσίων λειτουργών σε ό,τι αφορά τη σχέση τους με τις φαρμακευτικές εταιρίες.
Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να διωχθούν από το δικαστικό σύστημα εάν
συνταγογραφούν φάρμακα εταιριών που τους προσφέρουν διάφορες χάρες και δώρα.
Σε μία από τις
υποθέσεις τις οποίες αφορά η υπόθεση, ένας γιατρός έλαβε 10.000 ευρώ ως αμοιβές
για διαλέξεις που δεν έκανε ποτέ με αντάλλαγμα να συνταγογραφεί ένα
συγκεκριμένο σκεύασμα. Στον ιατρό και στον εμπορικό αντιπρόσωπο της
φαρμακευτικής εταιρείας επιβλήθηκαν πρόστιμα, αλλά ο εμπορικός αντιπρόσωπος
άσκησε έφεση.
"Με αυτό τον
τρόπο, οι ασθενείς δεν μπορούν να είναι εντελώς βέβαιοι ότι μια συνταγή έχει
αμιγώς ιατρικά κριτήρια ή εάν επηρεάζεται από τη στρατηγική πωλήσεων μιας
φαρμακευτικής εταιρίας", επισήμανε η ένωση ασφαλιστικών φορέων GKV,
επικρίνοντας την απόφαση.
Οι κατηγορίες σε
βάρος Γερμανών ιατρών περί διαφθοράς αντιμετωπίζονται με βάση τον κώδικα
δεοντολογίας τους. Ωστόσο τα μέτρα που προβλέπει είναι μακράν επιεικέστερα από
ό,τι προβλέπει ο νόμος.
Ένας εκπρόσωπος
του υπουργείου Υγείας υπεραμύνθηκε της απόφασης που έλαβε το δικαστήριο,
λέγοντας ότι οι συμβεβλημένοι ιατροί δεν είναι εκπρόσωποι των δημοσίων
ασφαλιστικών ταμείων, αλλά εργάζονται με μια σχέση μερικής απασχόλησης γι'
αυτά. Μια απόφαση περί του αντιθέτου θα ήταν παραπλανητική, είπε, προσθέτοντας
πως "δεν θέλουμε να αμφισβητήσουμε το status quo της
αυτοαπασχόλησης".
Ο πρόεδρος της
γερμανικής ιατρικής ένωσης Φρανκ Ούλριχ Μοντγκόμερι καλωσόρισε την απόφαση,
δηλώνοντας ότι οι αυτοαπασχολούμενοι ιατροί οι οποίοι είναι συμβεβλημένοι με το
γερμανικό ΕΣΥ δεν είναι ούτε υπάλληλοι ούτε λειτουργοί κάποιου δημόσιου
οργανισμού.
Ειδικοί επισημαίνουν
ότι η διαφθορά στο σύστημα υγείας της Γερμανίας είναι εκτεταμένη, καθώς οι
φαρμακευτικές εταιρείες προσπαθούν να ενθαρρύνουν συνεχώς τους γιατρούς να
συνταγογραφούν ακριβά σκευάσματα αντί για γενόσημα.
Οι φορείς
υποχρεωτικής ασφάλισης στη Γερμανία, οι οποίοι προσφέρουν κάλυψη για την
περίθαλψη των εννέα στους δέκα πολίτες στη χώρα, ξόδεψαν τουλάχιστον 30,2 δισ.
ευρώ για φάρμακα το 2011.
ΠΗΓΗ:ENIKOS.GR
Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012
Γ.ΠΑΪΣΙΟΣ: «Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ»
Ή γενιά της
αδιαφορίας
- Τι είναι αυτό πού ακούγεται;
- Αεροπλάνο, Γέροντα!
- Κλείσε το παράθυρο, µην µπει µέσα! Έτσι πού είναι παλάβωσε o κόσµος, και αυτό σιγά-σιγά µπορεί να γίνει!... Έχουν διαλυθεί όλα, οικογένεια, παιδεία, υπηρεσίες... Α, δεν τους καίγεται καρφί! Τίποτε δεν έχουν µεσά τους...
- Γέροντα, ποιος φταίει πού φθάσαµε σ' αυτήν την κατάσταση;
- Μιλάω γενικά, θέλω να πω, µέχρι πού έχει φθάσει ή αδιαφορία!
Πήγαινε σε µια σχολή και θα δεις, αν λ.χ. χτυπούν τα παράθυρα από τον αέρα, ζήτηµα να βρεθεί ένα παιδί να τα κλείσει, για να µή σπάσουν. Αλλά θα χαζεύουν, άλλα θακοιτάζουν πώς χτυπούν, άλλα θα περνούν από 'κει σαν να µή συµβαίνει τίποτε. Αδιαφορία! Μού έλεγε ένας αξιωµατικός πού ήταν υπεύθυνος στις αποθήκες: «Τροµάζω να βρω έναν στρατιώτη σωστό, να τον βάλω φρουρό στην αποθήκη πετρελαίων, για να µή βάλουν οι άλλοι καµµιά φωτιά ή ό ίδιος µην πετάξεικανένα τσιγάρο απρόσεκτα». Υπάρχει ένα πνεύµα χλιαρό, καθόλου ανδρισµός. Χαλάσαµε τελείως! Πώς µας ανέχεται ό Θεός! Παλιά τι αξιοπρέπεια υπήρχε!
Τι φιλότιµο! Στον πόλεµο τού '40, στα σύνορα, οι Ιταλοί είχαν πότε-πότε κάποια επικοινωνία µε τους Έλληνες φρουρούς και έκαναν καµµιά επίσκεψη στο ελληνικό φυλάκιο. Και να δείτε τι φιλότιµο οι Έλληνες! Μια φορά πού πήγαν οι Ιταλοί στο ελληνικό φυλάκιο, οι Έλληνες έβαλαν να τους φτιάξουν καφέ. Βγάζει τότε µπροστά τους ένας Έλληνας αξιωµατικός ένα µάτσο χρήµατα, πενηντάρικα, εκατοστάρικα -και είχαν αξία τότε αυτά τα χρήµατα - και τα ρίχνει για προσάναµµα στηνφωτιά, για να δείξει στους Ιταλούς ότι είναι πλούσιο το ελληνικό κράτος! Οι Ιταλοί τα έχασαν. Βλέπετε θυσία!
Σήµερα µπήκε και σ' εµάς το πνεύµα πού συναντάει κανείς στα κοµµουνιστικά κράτη. Στην Ρωσία, παρόλο πού φέτος είχαν σοδειά, ξέρετε τι πείνα θα έχουν; ∆εν θέρισαν το σιτάρι στον καιρό του, πήγαν το φθινόπωρο να θερίσουν. Θερίζουν το φθινόπωρο; Αν δεν είναι δικό τους, πώς να το πονέσουνκαι να πάνε να το θερίσουν; Ή ζωή τους είναι µία αγγαρεία.
∆εν έχουν τονζήλο να δηµιουργήσουν κάτι, γιατί τόσα χρόνια δεν δηµιουργούσαν. Με αυτότο ρέµπελο πνεύµα πού µπήκε, µε αυτήν την αδιαφορία, πάει, βούλιαξε όλο το κράτος.
Βρέχει και είναι απλωµένο το σιτάρι; ∆εν τους νοιάζει. Ήρθε ή ώρα να φύγουν; Φεύγουν. Το παίρνει το σιτάρι ή βροχή. Την άλλη µέρα θα πάνε στην ώρα τους να µαζέψουν όσο έµεινε! Όταν όµως είναι δικό σου το σιτάρι και τοέχεις απλωµένο στο αλώνι, αν βρέξει, το αφήνεις να χαθεί; ∆εν θα κοιµηθείς, για να το σώσεις. Και νιώθεις χαρά, αγαλλίαση από την κούραση. Ή αδιαφορία για τον Θεό φέρνει την αδιαφορία και για όλα τα άλλα.
Ή πίστη στον Θεό είναι µεγάλη υπόθεση. Λατρεύει ό άνθρωπος τον Θεό και υστέρα αγαπάει και τους γονείς του, το σπίτι του, τους συγγενείς του, την δουλειά του, το χωριό του, τον νοµό του, το κράτος του, την πατρίδα του. Ένας πού δεν αγαπάει τον Θεό, την οικογένεια του, δεν αγαπάει τίποτε, και φυσικά δεν αγαπάει ούτε την πατρίδα του, γιατί και ή πατρίδα είναι µία µεγάλη οικογένεια.
Θέλω να πω, όλα από εκεί ξεκινάνε. ∆εν πιστεύει ό άνθρωπος στον Θεό, και µετά ούτε γονείς ούτε οικογένεια ούτε χωριό ούτε πατρίδα υπολογίζει. Και αυτά είναι πού πάνε τώρα να διαλύσουν, γι' αυτό δηµιουργούν µία κατάσταση ρεµπελιό.
Μού έγραφε ένας αστυνοµικός: «∆ενµπόρεσα να έρθω, γιατί µού έπεσε πολλή δουλειά. Μείναµε δύο στην περιοχή,ενώ έπρεπε να είµαστε οκτώ». Ακούς πράγµατα; Αντί τώρα να προσθέσουν άλλους δύο, αφήνουν µόνο δύο! Ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Ήρθε µία φορά ένας πατέρας και µού λέει: «Κάνε προσευχή για τον Αγγελο, γιατί θα τον σκοτώσουν». Τον ήξερα τον γιό του από µικρό παιδί. Τότε υπηρετούσε την θητεία του. «Γιατί, τού λέω, τι συµβαίνει;». «Πήγε µία φορά, µού λέει, και βρήκε τους άλλους να παίζουν χαρτιά, ενώ είχαν υπηρεσία. Τους έκανε παρατήρηση, δεν τον άκουσαν. Τους έκανε µετά αναφορά, και ένας από εκείνους τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει». «Κοίταξε, τού λέω, για να τον σκοτώσουν, δεν τον σκοτώνουν.
Εγώ θα κάνω προσευχή, για να µην περάσουν τον Άγγελο στρατοδικείο, πού δεν έπαιζε και αυτός χαρτιά...»!
Έµαθα και κάτι άλλο και είπα: «∆όξα τω Θεό, υπάρχουν ακόµη Έλληνες πού πονούν για την πατρίδα.
- Τι είναι αυτό πού ακούγεται;
- Αεροπλάνο, Γέροντα!
- Κλείσε το παράθυρο, µην µπει µέσα! Έτσι πού είναι παλάβωσε o κόσµος, και αυτό σιγά-σιγά µπορεί να γίνει!... Έχουν διαλυθεί όλα, οικογένεια, παιδεία, υπηρεσίες... Α, δεν τους καίγεται καρφί! Τίποτε δεν έχουν µεσά τους...
- Γέροντα, ποιος φταίει πού φθάσαµε σ' αυτήν την κατάσταση;
- Μιλάω γενικά, θέλω να πω, µέχρι πού έχει φθάσει ή αδιαφορία!
Πήγαινε σε µια σχολή και θα δεις, αν λ.χ. χτυπούν τα παράθυρα από τον αέρα, ζήτηµα να βρεθεί ένα παιδί να τα κλείσει, για να µή σπάσουν. Αλλά θα χαζεύουν, άλλα θακοιτάζουν πώς χτυπούν, άλλα θα περνούν από 'κει σαν να µή συµβαίνει τίποτε. Αδιαφορία! Μού έλεγε ένας αξιωµατικός πού ήταν υπεύθυνος στις αποθήκες: «Τροµάζω να βρω έναν στρατιώτη σωστό, να τον βάλω φρουρό στην αποθήκη πετρελαίων, για να µή βάλουν οι άλλοι καµµιά φωτιά ή ό ίδιος µην πετάξεικανένα τσιγάρο απρόσεκτα». Υπάρχει ένα πνεύµα χλιαρό, καθόλου ανδρισµός. Χαλάσαµε τελείως! Πώς µας ανέχεται ό Θεός! Παλιά τι αξιοπρέπεια υπήρχε!
Τι φιλότιµο! Στον πόλεµο τού '40, στα σύνορα, οι Ιταλοί είχαν πότε-πότε κάποια επικοινωνία µε τους Έλληνες φρουρούς και έκαναν καµµιά επίσκεψη στο ελληνικό φυλάκιο. Και να δείτε τι φιλότιµο οι Έλληνες! Μια φορά πού πήγαν οι Ιταλοί στο ελληνικό φυλάκιο, οι Έλληνες έβαλαν να τους φτιάξουν καφέ. Βγάζει τότε µπροστά τους ένας Έλληνας αξιωµατικός ένα µάτσο χρήµατα, πενηντάρικα, εκατοστάρικα -και είχαν αξία τότε αυτά τα χρήµατα - και τα ρίχνει για προσάναµµα στηνφωτιά, για να δείξει στους Ιταλούς ότι είναι πλούσιο το ελληνικό κράτος! Οι Ιταλοί τα έχασαν. Βλέπετε θυσία!
Σήµερα µπήκε και σ' εµάς το πνεύµα πού συναντάει κανείς στα κοµµουνιστικά κράτη. Στην Ρωσία, παρόλο πού φέτος είχαν σοδειά, ξέρετε τι πείνα θα έχουν; ∆εν θέρισαν το σιτάρι στον καιρό του, πήγαν το φθινόπωρο να θερίσουν. Θερίζουν το φθινόπωρο; Αν δεν είναι δικό τους, πώς να το πονέσουνκαι να πάνε να το θερίσουν; Ή ζωή τους είναι µία αγγαρεία.
∆εν έχουν τονζήλο να δηµιουργήσουν κάτι, γιατί τόσα χρόνια δεν δηµιουργούσαν. Με αυτότο ρέµπελο πνεύµα πού µπήκε, µε αυτήν την αδιαφορία, πάει, βούλιαξε όλο το κράτος.
Βρέχει και είναι απλωµένο το σιτάρι; ∆εν τους νοιάζει. Ήρθε ή ώρα να φύγουν; Φεύγουν. Το παίρνει το σιτάρι ή βροχή. Την άλλη µέρα θα πάνε στην ώρα τους να µαζέψουν όσο έµεινε! Όταν όµως είναι δικό σου το σιτάρι και τοέχεις απλωµένο στο αλώνι, αν βρέξει, το αφήνεις να χαθεί; ∆εν θα κοιµηθείς, για να το σώσεις. Και νιώθεις χαρά, αγαλλίαση από την κούραση. Ή αδιαφορία για τον Θεό φέρνει την αδιαφορία και για όλα τα άλλα.
Ή πίστη στον Θεό είναι µεγάλη υπόθεση. Λατρεύει ό άνθρωπος τον Θεό και υστέρα αγαπάει και τους γονείς του, το σπίτι του, τους συγγενείς του, την δουλειά του, το χωριό του, τον νοµό του, το κράτος του, την πατρίδα του. Ένας πού δεν αγαπάει τον Θεό, την οικογένεια του, δεν αγαπάει τίποτε, και φυσικά δεν αγαπάει ούτε την πατρίδα του, γιατί και ή πατρίδα είναι µία µεγάλη οικογένεια.
Θέλω να πω, όλα από εκεί ξεκινάνε. ∆εν πιστεύει ό άνθρωπος στον Θεό, και µετά ούτε γονείς ούτε οικογένεια ούτε χωριό ούτε πατρίδα υπολογίζει. Και αυτά είναι πού πάνε τώρα να διαλύσουν, γι' αυτό δηµιουργούν µία κατάσταση ρεµπελιό.
Μού έγραφε ένας αστυνοµικός: «∆ενµπόρεσα να έρθω, γιατί µού έπεσε πολλή δουλειά. Μείναµε δύο στην περιοχή,ενώ έπρεπε να είµαστε οκτώ». Ακούς πράγµατα; Αντί τώρα να προσθέσουν άλλους δύο, αφήνουν µόνο δύο! Ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Ήρθε µία φορά ένας πατέρας και µού λέει: «Κάνε προσευχή για τον Αγγελο, γιατί θα τον σκοτώσουν». Τον ήξερα τον γιό του από µικρό παιδί. Τότε υπηρετούσε την θητεία του. «Γιατί, τού λέω, τι συµβαίνει;». «Πήγε µία φορά, µού λέει, και βρήκε τους άλλους να παίζουν χαρτιά, ενώ είχαν υπηρεσία. Τους έκανε παρατήρηση, δεν τον άκουσαν. Τους έκανε µετά αναφορά, και ένας από εκείνους τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει». «Κοίταξε, τού λέω, για να τον σκοτώσουν, δεν τον σκοτώνουν.
Εγώ θα κάνω προσευχή, για να µην περάσουν τον Άγγελο στρατοδικείο, πού δεν έπαιζε και αυτός χαρτιά...»!
Έµαθα και κάτι άλλο και είπα: «∆όξα τω Θεό, υπάρχουν ακόµη Έλληνες πού πονούν για την πατρίδα.
ΠΗΓΗ: ΑΓΙΟΡΗΤΙΚΟ ΒΗΜΑ
Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012
ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ...ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ
Μπορείτε να μου ξεδιαλύνετε
μια απορία....ποιος έχει δώσει το δικαίωμα σε αυτά τα ρεμάλια να υπουργοποιούν ανθρώπους
που ούτε καν δεν ήταν υποψήφιοι για βουλευτές; Με ποιο δικαίωμα τους βάζουν μέσα
στην κυβέρνηση; Είναι αυτό δημοκρατία; Δεν θα έπρεπε να υπουργοποιούν εκλεγμένους
βουλευτές και μόνο και στην θέση αυτών να βάζουν τους εκλεγμένους αναπληρωτές βουλευτές;
Μα κάπου υπάρχουν όρια...δεν φτάνει που
ο Σαμαράς γίνεται πρωθυπουργός με το 30% πρέπει να βάζει και υπουργούς νταβατζίδες
της νέας τάξης πραγμάτων; Είμαστε σοβαροί...που ζούμε....και μετά λένε γιατί ο κόσμος
ψηφίζει Χρυσή Αυγή...Αυτοί φταίνε γιαυτο το χάλι και συνεχίζουν να κάνουν τα ιδία
..ντροπή τους..Αλλά πιστέψτε με υπάρχει θεια δίκη...έχω πολλά παραδείγματα να
σας διηγηθώ που θα σας ανατριχιάσουν...όπου να είναι πλησιάζει και γιαυτούς ..αργεί
λίγο για να συνετιστούμε εμείς και να γίνουμε άνθρωποι αφού και εμείς έχουμε καβαλήσει
το καλάμι
'Ενας αμφισβητίας
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ;
Με αφορμή το σχηματισμό κυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία με τη στήριξη
του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ έχω μια απορία.
Ο κος Γιώργος Παπανδρέου μαζί με το όλο ΠΑΣΟΚ θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και προφανώς αναμένεται να στηρίξουν κι αυτοί τα όποια πιθανά επώδυνα για τον ελληνικό λαό νομοσχέδια.
Ο κος Γιώργος Παπανδρέου μαζί με το όλο ΠΑΣΟΚ θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και προφανώς αναμένεται να στηρίξουν κι αυτοί τα όποια πιθανά επώδυνα για τον ελληνικό λαό νομοσχέδια.
Ο κος Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία συνήθιζαν να λένε ότι όταν έρθουν στην
κυβέρνηση θα χυθεί άπλετο φως στο σκοτεινό ζήτημα ....της διόγκωσης του ελλείμματος του 2009 και πως οι
υπεύθυνοι -που όλοι γνωρίζουν ποιοι είναι- θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη.
Πώς συνδυάζονται αυτά τα δύο; Πώς θα στραφείς εναντίον αυτού που σε
στηρίζει;
ΠΗΓΗ: ATTIKA NEA
Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ - ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΓΙΑ ΣΥΡΙΑ ΜΕ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ …
Πολλοί πλέον μιλούν για πολεμικό παροξυσμό στην Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με ισραηλινή ιστοσελίδα-ουσιαστική η φωνή της ΜΟΣΑΝΤ, στην άσκηση θα συμμετάσχουν 90.000 στρατιώτες, 400 αεροσκάφη και 900 άρματα μάχης. Η Κίνα έχει ζητήσει ήδη άδεια από την Αίγυπτο για να περάσουν από το Σουέζ 12 πολεμικά της πλοία. Δύο πολεμικά πλοία της Ρωσίας είναι έτοιμα να πλεύσουν προς Συρία μεταφέροντας πεζοναύτες και άρματα μάχης. Επισήμως η αποστολή των Ρώσων πεζοναυτών είναι η προστασία των ομοεθνών τους που ζουν στη Συρία κι αν χρειαστεί η εκκένωσή τους. Στρατιωτικοί αναλυτές αναφέρουν ότι οι ρωσικές δυνάμεις αποτελούμενες από μονάδες Spetznatz, GRU και πεζοναύτες που θα έχουν και αεροπορική κάλυψη.
Η τεράστια αυτή κινητοποίηση αποτελεί απάντηση στις αμερικανικές διαρροές των τελευταίων εβδομάδων, που θέλουν τις ΗΠΑ να σκέφτονται πλέον σοβαρά τη πιθανότητα δημιουργίας no fly zone σε συνδυασμό με βομβαρδισμούς επιλεγμένων στόχων στο έδαφος της Συρίας. Επισημαίνεται ότι οι παραπάνω σχεδιασμοί αποτελούν επανάληψη της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη, που είχαν προκαλέσει τις αντιδράσεις Κίνας-Ρωσίας, που τώρα όμως δε φαίνεται να περιορίζονται σε λεκτικές αντιπαραθέσεις. Εξάλλου, η ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Συρία από πολλούς θωρείται πρόκριμμα της επέμβασης σε Λίβανο και κυρίως στο Ιράν. Κίνα και Ρωσία φαίνονται αποφασισμένες να μην επιτρέψουν στις ΗΠΑ-Ε.Ε.-Ισραήλ να ελέγξουν απόλυτα οικονομικά και πολιτικά τον Περσικό Κόλπο, θέτοντας ιδιαίτερα την Κίνα σε ενεργειακή ομηρεία. Σημαντικοί μελετητές των εξελίξεων στην περιοχή, βλέπουν τους δυτικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς να συνδέονται με τον αγώνα δρόμου για τον έλεγχο του Καυκάσου, ενώ μια μαύρη κλωστή δένει τις παραπάνω βλέψεις με το ζήτημα του καθορισμού ΑΟΖ και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου, που έχουν τεράστια γεωστρατηγική σημασία. Ζητήματα που απασχόλησαν την προεκλογική μάχη στην Ελλάδα, συνδέονται με την όξυνση του ελληνοτουρκικού ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, τους πολεμικούς εξοπλισμούς, την «χρήσιμη» άνοδο της Ναζιστικής Ακροδεξιάς, την καλλιέργεια του εθνικισμού και μιλιταρισμού, τους σχεδιασμούς αύξησης της θητείας.
Ήδη η ένταση μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αποκτά ολοένα πιο επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Ένα ρωσικό πλοίο που ανήκει στη ρωσική εταιρεία μεταφοράς φορτίων Femco, ύποπτο για την μεταφορά ελικοπτέρων και πυραύλων για τη Συρία, διέκοψε τον πλου του έπειτα από επέμβαση της βρετανικής κυβέρνησης, όπως ανακοίνωσε σήμερα το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών. «Γνωρίζουμε για ένα πλοίο που μεταφέρει φορτίο αναβαθμισμένων ρωσικής κατασκευής ελικοπτέρων επίθεσης και κατευθύνεται προς τη Συρία», αναφέρεται στη δήλωση του Foreign Office. Στη δήλωση προστίθεται ότι ο υπουργός Εξωτερικών Ουίλιαμ Χέιγκ κατέστησε σαφές στο ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ στη διάρκεια συνάντησής τους στις 14 Ιουνίου ότι "όλες οι αποστολές αμυντικού υλικού στη Συρία πρέπει να σταματήσουν".
Η γαλλική εφημερίδα Φιγκαρό έγραψε πως η Ρωσία ενάντια στο ραντάρ που στήθηκε στο Κιούρετζικ της Μαλάτιας στα πλαίσια της αντιπυραυλικής ασπίδας του ΝΑΤΟ, ίδρυσε στον βορρά της Συρίας σύστημα από ραντάρ σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από τα εδάφη της Τουρκίας. Το σύστημα του ραντάρ που στήθηκε ακριβώς απέναντι από την αμερικανική βάση στα Άδανα, δύναται να παρακολουθεί την νατοϊκή βάση στο Κιούρετζικ και την αμερικανική στο Ιντζιρλίκ. Διπλωμάτης που μίλησε στην γαλλική Le Figaro ανέφερε πως το με το συγκεκριμένο ραντάρ που στήθηκε τον Μάιο, η κυβέρνηση του Άσαντ στοχεύει στο να παρακολουθεί τους μαχητές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (ÖSO).
Η παραπάνω είδηση επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις που θωρούν ότι επίδικο της σύγκρουσης στην Συρία δεν είναι μόνο η εξασφάλιση των ρωσικών ναυτικών βάσεων ή ο ενεργειακός παράγοντας, αλλά επιπλέον παράμετρος της σύγκρουσης είναι και η Αντιπυραυλική Ασπίδα του ΝΑΤΟ, που ουσιαστικά στοχοποιεί την Ρωσία. Για αυτό ακριβώς το λόγο τόσο η Ρωσία, το Ιράν, αλλά και οι δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ενισχύουν με κάθε τρόπο τις εμπλεκόμενες δυνάμεις στην εμφύλια σύγκρουση: παροχή οπλισμού, δράση μυστικών υπηρεσιών-ειδικών δυνάμεων-ιδιωτικών στρατών, είναι βασικές ψηφίδες στο δράμα του Συριακού λαού, καθιστώντας ταυτόχρονα την Τουρκία βασική συνιστώσα της πολεμικής αναμέτρησης.
Σύμφωνα με το Κουρδικό Πρακτορείο Φιράτ, στο κείμενο του με τίτλο «ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΜΙΤ ΕΞΟΠΛΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ» (13/6/2012), εκτιμάται ότι: «Η ΜΙΤ είναι το όχημα μέσω του οποίου εξοπλίζονται οι αντιπολιτευόμενοι της Συρίας. Η αγγλική εφημερίδα Ιντεπέντεντ έγραψε πως η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ εξοπλίζουν τους αντιπολιτευόμενους της Συρίας και ότι η μεταφορά των όπλων γίνεται μέσω της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΜΙΤ) της Τουρκίας.
Η είδηση βασίζεται σε Δυτικό διπλωμάτη που υπηρετεί στην Άγκυρα και αναφέρει πως τα όπλα έρχονται δια θαλάσσης στην Τουρκία και από εκεί με φορτηγά μεταφέρονται στις συνοριακές περιοχές. Ο διπλωμάτης μιλώντας στην εφημερίδα είπε πως οι Τούρκοι είναι ενήμεροι για αυτήν την μεταφορά όπλων, χωρίς όμως όπως γράφει να έχουν κάνει κάποια επίσημη ανακοίνωση που να επιβεβαιώνει αυτό το γεγονός. Τα περισσότερα όπλα καταλήγουν σε αντιπολιτευόμενες ομάδες που είναι σε επαφή με την οργάνωση των Μουσουλμάνων Αδελφών. Παλαιότερα δηλώσεις σε δυτικά ΜΜΕ σχετικά με την μεταφορά όπλων μέσω Τουρκίας είχαν κάνει και μαχητές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Τελευταία μαχητής που δεν ήθελε να πει το όνομα του στην πόλη Μπαμπ Αλ Χάβα ανέφερε πως συνεχίζουν να προμηθεύονται μέσω Τουρκίας όπλα και μέσα επικοινωνιών και ότι τις επόμενες μέρες θα εξαπολύσουν επίθεση. Σαουδάραβες αξιωματούχοι κατά την σύνοδο του Αραβικού Συνδέσμου τον Απρίλιο είχαν πει ξεκάθαρα πως πρέπει οι αντιπολιτευόμενοι της Συρίας να εξοπλιστούνε. Στην πρόταση τους συμφωνούσαν και οι Καταριανοί. Η Τουρκία μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει κάποια ανακοίνωση σχετικά με τον εξοπλισμό των αντιπολιτευόμενων της Συρίας. Είναι γνωστό όμως πως παράσχει ξεκάθαρη πολιτική στήριξη στις ένοπλες αντιπολιτευόμενες ομάδες. Ο πρώτος ισχυρισμός πως η Τουρκία εξοπλίζει τις συριακές ομάδες είχε ακουστεί από τον Ρόμπερτ Μπάερ-συνταξιούχο πράκτορα της CIA, που είχε εργαστεί για χρόνια στην περιοχή. Τον Αύγουστο είχε δηλώσει πως ¨Τα όπλα στις ομάδες της Συρίας δεν στέλνονται μόνο μέσω Ιράκ αλλά και μέσω Τουρκίας¨».
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά το αίμα χύνεται ποτάμι. Δεκάδες άνθρωποι θάφτηκαν κάτω από ερείπια ύστερα από ολονύκτιο βομβαρδισμό της Ντούμα, προαστίου της Δαμασκού, δήλωσαν την Τρίτη Σύριοι ακτιβιστές στη Βηρυτό. Σύμφωνα με την οργάνωση της αντιπολίτευσης Τοπικές Επιτροπές Συντονισμού, «μεταξύ των νεκρών είναι ολόκληρες οικογένειες που βρίσκονται ακόμα παγιδευμένες κάτω από τα ερείπια». «Μέχρι τώρα κανένας δεν έχει καταφέρει να σώσει οποιονδήποτε που μπορεί να είναι ζωντανός κάτω από τα ερείπια, εξαιτίας του συνεχιζόμενου βομβαρδισμού» δήλωσε ο ακτιβιστής Χαϊτάμ αλ-Αμπντάλα. Οι Τοπικές Επιτροπές Συντονισμού ανακοίνωσαν, επίσης, ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις βομβάρδισαν την πόλη Ταφάς της νότιας Συρίας μετά την είσοδο δεκάδων αρμάτων μάχης στην πόλη, σκοτώνοντας τρεις ανθρώπους. Εβδομήντα ένας άνθρωποι σκοτώθηκαν τη Δευτέρα, οι περισσότεροι στη Ντούμα και την Χομς σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΑΣΑΝΤ
ΕΞΩ ΟΛΟΙ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Η Ανατροπή των τυραννικών καθεστώτων πρέπει να είναι έργο των ριζοσπαστικών δυνάμεων και του αγωνιζόμενου λαού, που θα εμπνέει τη διεθνή αλληλεγγύη των κινημάτων. Δε μπορεί να είναι αποτέλεσμα της εμπλοκής και επέμβασης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ που έχουν άλλες στοχεύσεις και θεωρούν πάντα ως μεγαλύτερο εχθρό τους, στην επιχείρηση επιβολής της Νέας καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Τάξης Πραγμάτων, τον αγωνιζόμενο κόσμο της εργασίας.
Το Αντιπολεμικό και Αντιμιλιταριστικό κίνημα πρέπει να ετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει την τεράστια σύγκρουση. Για πρώτη φορά από την εποχή της σύγκρουσης στα Βαλκάνια, ο πόλεμος βρίσκεται τόσο κοντά και αλληλοδιαπλέκεται με κολοσσιαία συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και τις στρατηγικές της συμμαχίες.
Μόνο με μια αντίληψη που θα ξεπερνά τις λογικές του πατριωτισμού και «της εθνικής ενότητας» θα μπορέσουμε να σταθούμε απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις βλέψεις της ελληνικής άρχουσας τάξης, φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη της κοινής πάλης των λαών της περιοχής.
Μόνο η απειλή της επαναστατικής ανατροπής μπορεί να σταθεί εμπόδιο στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς τους.
ΠΗΓΗ:ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ
ΕΛΕΓΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ
Έλεγε ο γέροντας.
Ούτε τα πλούτη να σας κάνουν εντύπωση, ούτε οι δόξες, αλλά πάντοτε να βαδίζετε
δίκαια. Το ψωμί σας να το τρώτε με τον τίμιο ιδρώτα σας κι όχι με αδικίες. Αυτά
που θα κερδίζεται με την τιμιότητα σας, να μην τα σκορπίζεται άσκοπα. Να ζείτε τίμια
και ταπεινά και όσο μπορείτε να απλώνεται το χέρι σας στην ελεημοσύνη. Να μην
σκέπτεστε μόνο τι θα φάτε, τι θα φορέσετε, τι μεγάλο σπίτι θα κτίσετε.
Περισσότερο να προτιμάτε τα σπίτια των θλιμμένων και όχι των χαρούμενων. εάν
κάνετε έργα καλά, θα έχετε μεγάλο μισθό από τον Θεό. Θ` αξιωθείτε να δείτε
θαύματα και στην άλλη ζωή, θα έχετε απέραντη αγαλλίαση.
Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης
Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης
ΠΗΓΗ: ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΑ
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ, ΞΕΜΕΙΝΑΜΕ ΣΤΗΝ… ΜΥΚΟΝΟ
Στο δρόμο για την
Ιθάκη, ξεμείναμε στην Μύκονο, μου είπε ένας φίλος. Έτσι φαίνεται, αφού
πιστέψαμε πως αφού δεν θα πάμε φέτος διακοπές, είμαστε έτοιμοι για τις
καλοκαιρινές μας βουτιές, ακόμη και την ημέρα των εκλογών…!
Εγώ, όμως, συνεχίζω να αναρωτιέμαι, αν στο δρόμο μας προς την Ιθάκη έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας και έχουμε ξεμείνει από λογική, αφού δεν ξέρουμε εάν μα φυλάκισε ο Κύκλωπας (στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος), εάν μας γοήτευσαν οι Σειρήνες ή εάν μας τρόμαξε ο Ποσειδώνας με τις τρικυμίες που μας προσφέρει απλόχερα για να μας απομακρύνει από τον σκοπό μας.
Στον δρόμο μας προς την Ιθάκη, λοιπόν, βρεθήκαμε χωρίς καπετάνιο, χωρίς καράβι και χωρίς πλήρωμα, αγνοώντας πως πλησιάζει το πλήρωμα του χρόνου για την ολική καταστροφή κι εμείς «αρμενίζουμε» πάνω σε ψευτο-σχεδία, άλλοι αλληλοκατηγορούμενοι και άλλοι τρισευτυχισμένοι (που επιβεβαιώνουν το «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι»…).
Λίγο η σύγχυση του νου, καλοβαλμένη από τους ψευτοθεούς των Ούνων, λίγο το ανθρωπογενές «εγώ» που βασανίζει μόνιμα την Ελληνική φυλή, οι εμβόλιμοι –αλλά συνεγαλάζοντες με την εξουσία- νέο-πατριώτες, λίγο και το στραβό το κεφάλι μας, «ήρθε κι έδεσε το γλυκό» και βρισκόμαστε καταμεσίς στο πέλαγος να ψάχνουμε την ελπίδα, να ζούμε το ψέμα και να χειροκροτούμε τους καρχαρίες που είναι έτοιμοι να μας κατασπαράξουν…!
Ξεμείναμε στην Μύκονο, λοιπόν, ή παίζουμε τον «τρελό του χωριού» προσμένοντας τον από μηχανής Θεό να μας λυτρώσει από τα δεινά που προσθέσαμε στην ζωή μας; Κι αν δεν σκεπτόμαστε τα δεινά που μας προσμένουν, μήπως θα οφείλαμε να σκεφτούμε τις οικογένειες και τα παιδιά μας που προσδοκούν τον γυρισμό μας, που αναμένουν το τιμωρητικό μας χέρι για να μπορέσουν να ζήσουν περήφανα επειδή οι γονείς τους είχαν όραμα και τάμα την δική τους ευτυχία;
Μην θωρείτε, λοιπόν, τα κύματα ταξιδιώτες. Το παλιό αλλά γερό σκαρί του καραβιού που λέγεται "ΕΛΛΑΔΑ" σας περιμένει για να συνεχίσετε το ταξίδι σας, για να φτάσετε στο απήνεμο λιμάνι που σας περιμένει. Μόνο βιαστείτε γιατί η άμπωτη είναι ο εχθρός σας, το κύμα όσο μεγάλο κι αν είναι φίλος καρδιακός σας στέκει, για να σας δώσει την ευκαιρία τα στερνά σας να τιμήσουν τα πρώτα... Σκεφτείτε τα θηρία που σήμερα σας μακελεύουν το σπιτικό κι εσείς ξεμείνατε μακριά από το βιό σας... Κι αν στο ταξίδι σας αυτό η ζωή σας φέρει τρικυμίες, μην φοβηθείτε. Η ζωή τα φέρνει έτσι για να μάθουμε πόσο αξίζει το να ζεις λεύτερος και περήφανος για όσα έχεις κάνει...
Εγώ, όμως, συνεχίζω να αναρωτιέμαι, αν στο δρόμο μας προς την Ιθάκη έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας και έχουμε ξεμείνει από λογική, αφού δεν ξέρουμε εάν μα φυλάκισε ο Κύκλωπας (στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος), εάν μας γοήτευσαν οι Σειρήνες ή εάν μας τρόμαξε ο Ποσειδώνας με τις τρικυμίες που μας προσφέρει απλόχερα για να μας απομακρύνει από τον σκοπό μας.
Στον δρόμο μας προς την Ιθάκη, λοιπόν, βρεθήκαμε χωρίς καπετάνιο, χωρίς καράβι και χωρίς πλήρωμα, αγνοώντας πως πλησιάζει το πλήρωμα του χρόνου για την ολική καταστροφή κι εμείς «αρμενίζουμε» πάνω σε ψευτο-σχεδία, άλλοι αλληλοκατηγορούμενοι και άλλοι τρισευτυχισμένοι (που επιβεβαιώνουν το «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι»…).
Λίγο η σύγχυση του νου, καλοβαλμένη από τους ψευτοθεούς των Ούνων, λίγο το ανθρωπογενές «εγώ» που βασανίζει μόνιμα την Ελληνική φυλή, οι εμβόλιμοι –αλλά συνεγαλάζοντες με την εξουσία- νέο-πατριώτες, λίγο και το στραβό το κεφάλι μας, «ήρθε κι έδεσε το γλυκό» και βρισκόμαστε καταμεσίς στο πέλαγος να ψάχνουμε την ελπίδα, να ζούμε το ψέμα και να χειροκροτούμε τους καρχαρίες που είναι έτοιμοι να μας κατασπαράξουν…!
Ξεμείναμε στην Μύκονο, λοιπόν, ή παίζουμε τον «τρελό του χωριού» προσμένοντας τον από μηχανής Θεό να μας λυτρώσει από τα δεινά που προσθέσαμε στην ζωή μας; Κι αν δεν σκεπτόμαστε τα δεινά που μας προσμένουν, μήπως θα οφείλαμε να σκεφτούμε τις οικογένειες και τα παιδιά μας που προσδοκούν τον γυρισμό μας, που αναμένουν το τιμωρητικό μας χέρι για να μπορέσουν να ζήσουν περήφανα επειδή οι γονείς τους είχαν όραμα και τάμα την δική τους ευτυχία;
Μην θωρείτε, λοιπόν, τα κύματα ταξιδιώτες. Το παλιό αλλά γερό σκαρί του καραβιού που λέγεται "ΕΛΛΑΔΑ" σας περιμένει για να συνεχίσετε το ταξίδι σας, για να φτάσετε στο απήνεμο λιμάνι που σας περιμένει. Μόνο βιαστείτε γιατί η άμπωτη είναι ο εχθρός σας, το κύμα όσο μεγάλο κι αν είναι φίλος καρδιακός σας στέκει, για να σας δώσει την ευκαιρία τα στερνά σας να τιμήσουν τα πρώτα... Σκεφτείτε τα θηρία που σήμερα σας μακελεύουν το σπιτικό κι εσείς ξεμείνατε μακριά από το βιό σας... Κι αν στο ταξίδι σας αυτό η ζωή σας φέρει τρικυμίες, μην φοβηθείτε. Η ζωή τα φέρνει έτσι για να μάθουμε πόσο αξίζει το να ζεις λεύτερος και περήφανος για όσα έχεις κάνει...
ΠΗΓΗ: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους
Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ
Στην Μνήμη του Ξαδέρφου μου.......
Ζούμε σε μια
εποχή όπου η επονομαζόμενη mixology (η εκκολαπτόμενη υψηλή «επιστήμη» του
ποτού) έχει αρκετούς extremers-πειραματιστές να επιδείξει, έχοντας το shaker
για δοκιμαστικό σωλήνα. Τα cocktails ανθίζουν πίσω από τις μπάρες όλου του
πλανήτη, αποκαλύπτοντας μια μεγάλη γκάμα γευστικών διακυμάνσεων. Οι
«δημιουργοί» μας ξεναγούν στο προσωπικό τους κοκτεϊλικό τελετουργικό. Και
μοιράζονται μαζί μας τις απόψεις τους για τις εξελίξεις στο (ενεργειακό) πεδίο
του ποτού. Cocktail tales, γυρίστε σελίδα.
Ο bar/roof
restaurant manager του «Galaxy» μπορεί να υπερηφανεύεται για δεκαεννιά χρόνια
συνεχούς παρουσίας στο χώρο της εστίασης. Στο Hilton βρίσκεται από το 2006, ενώ
νωρίτερα έχει εργαστεί στο ξενοδοχείο Titania, το Cape Sounio, το Grand Resort
Lagonissi και σε εστιατόρια όπως το «Cosmos» και το «Deals». Το δε Martini που
μας προτείνει, το παρουσίασε ο ίδιος στο Λονδίνο σε ένα event της Diageo με
τους εκπροσώπους των δέκα καλύτερων μπαρ του κόσμου.
Μας είπε πως παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία επιλέγει με βάση τη μόδα, όλο και περισσότεροι αναζητούν πιο πρωτότυπες, πιο «ψαγμένες» γεύσεις, ιδίως στην περίπτωση ενός μπαρ που λανσάρει τις δικές του, αποκλειστικές συνταγές cocktail, παρακολουθώντας ταυτόχρονα τις διεθνείς τάσεις. Εξού και πελάτες «πιστοί» στο ποτό τους θα το εμπιστευτούν, για να δοκιμάσουν κάτι πιο ιδιαίτερο. Η εμπειρία από μπαρ του βεληνεκούς του «Galaxy» πιστεύει ότι μπορεί σταδιακά να «εκπαιδεύσει» σε βάθος χρόνου το κοινό, ώστε να ζητά το καλύτερο, να δοκιμάζει, να συγκρίνει και να αξιολογεί ένα σωστό, προσεγμένο, «επαγγελματικό» αποτέλεσμα.
Στον ίδιο αρέσουν τόσο τα «δυνατά» old time classic cocktails, όσο και τα πιο γλυκά και φρουτώδη. Σε ό,τι αφορά τους άλλους, συνήθως τους «ψυχολογεί» και προσπαθεί να τους κάνει ενδιαφέρουσες προτάσεις που θα τους εκπλήξουν ευχάριστα. Τον εμπιστεύονται…
Bartender confidential
«Χρειάζεται εμπειρία, πάθος για το επάγγελμα, φαντασία και βέβαια εκπαίδευση σε ανάλογες σχολές. Ο καλός bartender μελετά συνεχώς τις νέες τάσεις στη γαστρονομία και στο lifestyle, γνωρίζει την προέλευση και τη χημεία των υλικών, ταξιδεύει για να γνωρίσει νέες κουλτούρες και πειραματίζεται συνεχώς».
Μας είπε πως παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία επιλέγει με βάση τη μόδα, όλο και περισσότεροι αναζητούν πιο πρωτότυπες, πιο «ψαγμένες» γεύσεις, ιδίως στην περίπτωση ενός μπαρ που λανσάρει τις δικές του, αποκλειστικές συνταγές cocktail, παρακολουθώντας ταυτόχρονα τις διεθνείς τάσεις. Εξού και πελάτες «πιστοί» στο ποτό τους θα το εμπιστευτούν, για να δοκιμάσουν κάτι πιο ιδιαίτερο. Η εμπειρία από μπαρ του βεληνεκούς του «Galaxy» πιστεύει ότι μπορεί σταδιακά να «εκπαιδεύσει» σε βάθος χρόνου το κοινό, ώστε να ζητά το καλύτερο, να δοκιμάζει, να συγκρίνει και να αξιολογεί ένα σωστό, προσεγμένο, «επαγγελματικό» αποτέλεσμα.
Στον ίδιο αρέσουν τόσο τα «δυνατά» old time classic cocktails, όσο και τα πιο γλυκά και φρουτώδη. Σε ό,τι αφορά τους άλλους, συνήθως τους «ψυχολογεί» και προσπαθεί να τους κάνει ενδιαφέρουσες προτάσεις που θα τους εκπλήξουν ευχάριστα. Τον εμπιστεύονται…
Bartender confidential
«Χρειάζεται εμπειρία, πάθος για το επάγγελμα, φαντασία και βέβαια εκπαίδευση σε ανάλογες σχολές. Ο καλός bartender μελετά συνεχώς τις νέες τάσεις στη γαστρονομία και στο lifestyle, γνωρίζει την προέλευση και τη χημεία των υλικών, ταξιδεύει για να γνωρίσει νέες κουλτούρες και πειραματίζεται συνεχώς».
Καλό ταξίδι Ξάδερφε....
Κωνσταντίνος Στόκκος
Τρίτη 12 Ιουνίου 2012
ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ versus ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ
O πολιτικός λόγος, στην ιστορική διαδρομή του ελλαδικού εθνικού κρατιδίου, είχε πάντοτε στοιχεία πατριωτισμού: Αναφορές στην Ιστορία, στην αδιάκοπη συνέχεια του Ελληνισμού, στον πολιτισμό που αυτός γέννησε, σε άθλους συλλογικούς, σε ονόματα σοφών και ηρώων.
Ήταν αυτονόητος ο
πατριωτικός χαρακτήρας του πολιτικού λόγου, δεν ξεχώριζαν οι «συντηρητικοί» από
τους «προοδευτικούς» ως προς αυτό το γνώρισμα.
Ορατή αφορμή της
παθιασμένης επιλογής του τριτοκοσμικού μοντέλου στάθηκε η εφτάχρονη
δικτατορία των συνταγματαρχών:
Ταύτισε στις
συνειδήσεις τον πατριωτισμό (γλώσσα,
ιστορία, αίσθηση πατρίδας, αίσθηση του ιερού) με τον εθνικισμό στην
πιο αποκρουστική και γελοία μορφή του. Το πώς συντελέσθηκε αυτή η ταύτιση,
αξίζει εξειδικευμένη έρευνα.
Το αποτέλεσμα πάντως ήταν ότι μια ασήμαντη
κοινωνική μειονότητα, των ψυχαναγκαστικών τουμαρξιστικού διεθνισμού,
κολλέγιασε με την επαρχιώτικη μειονεξία των απογόνων του κοραϊκού εκστασιασμού
για τη Δύση.
Και ο
αφελληνισμός του Νεοέλληνα έγινε κατηγορική προστακτική, κυρίαρχη εξουσιαστική
ιδεολογία, ταυτίστηκε με τον «εκσυγχρονισμό», την «πρόοδο» της χώρας.
Ο εθνικισμός είναι συμφορά, γιατί ψευτίζει και
διαστρέφει τον πατριωτισμό, τον αλλοτριώνει σε ιδεολογία. Δεν πρόκειται πια για βιωμένη
οικειότητα πατρίδας, δεσμούς καταγωγής και συνέχειας, αισθητές σχέσεις μετοχής
σε διαχρονικά αυτονόητα.
Ο εθνικισμός
αναπληρώνει τη βιωματική εμπειρία με ναρκισσιστικές ψυχολογικές εγκυστώσεις,
που τις εμφανίζει σαν πεποιθήσεις, και μάλιστα εξαναγκαστές κατά πάντων. Επιστρατεύει προπαγανδιστική χρήση
της Ιστορίας, ντοπάρισμα με επιθυμητές ψευδαισθήσεις. Καυχήσεις, κούφια έπαρση,
απαιτήσεις να εισπράττει ο εγωκεντρισμός προνομίες και τον κοινό θαυμασμό για
κατορθώματα άλλων, των προγόνων.
Ο
πατριωτισμός, το
ακριβώς αντίθετο: Κοινωνικό
(κοινωνίας) γεγονός, άθλημα μετοχής, δηλαδή αυθυπέρβασης. Μετοχή και ανάληψη
ευθύνης για τη διαχείριση επιτευγμάτων σοφίας και αρετής που μεταβιβάζονται
μόνο εμπειρικά: με το γάλα της μάνας, την «υποταγή στη γλώσσα» (Σολωμός).
Κριτήριο για να
ξεχωρίζουμε τον αυθεντικό πατριωτισμό από την εθνικιστική καπηλεία, είναι το
ίδιο, ένα και μοναδικό, που βεβαιώνει πάντοτε την ποιότητα: η ανιδιοτέλεια.
Οι χοντροκοπιές
της δικτατορίας ίσως βοήθησαν να διακρίνουμε ότι ο πατριωτισμός του πολιτικού
λόγου, η ελληνικότητά του, ακόμα και στις κορυφαίες κάποτε περιπτώσεις του
Τρικούπη, του Βενιζέλου, του Παπαναστασίου, του Μεταξά, μάλλον απηχούσε έναν
κομψό και ειλικρινή, αλλά σαφώς μεταπρατικό εθνικισμό – έβλεπε την Ελλάδα με τα
ματογυάλια της Δύσης. Η λαϊκή αυθεντικότητα του Πλαστήρα ή η οραματιστική
οξυδέρκεια του Ιωνος Δραγούμη δεν άρκεσαν για να γονιμοποιήσουν διευρυμένης αποδοχής
κριτήρια πατριωτισμού.
ΠΗΓΗ:ANTΕΠΤΟ
Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012
ΠΡΩΤΑ ΑΠ' ΟΛΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ. ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ!
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΝΑ
ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΝ...
Αν δεν διάβασες τα υπογραφέντα Μνημόνια, εδώ είναι μια απλή περιγραφή των τεσσάρων βασικών όρων των Μνημονίων Ι και ΙΙ, που υπέγραψαν οι πολιτικές ηγεσίες του ΠΑ.ΣΟ.Κ., της Ν.Δ. και του ΛΑ.Ο.Σ.
[Μνημόνιο 1]
- Πρώτος Όρος:
Παραίτηση υπέρ των δανειστών από όλα τα δικαιώματα Εθνικής Κυριαρχίας και από όλες τις ασυλίες που παρέχει το διεθνές δίκαιο σε κάθε κράτος για την προστασία ζωτικής σημασίας αγαθών του. ( Άρθρο 14, παρ. 5 - Μνημόνιο Ι)
- Δεύτερος Όρος:
Δέσμευση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών.
[ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ] - Τρίτος Όρος:
Οι δανειακές μας συμβάσεις (τα «Μνημόνια») υπάγονται υποχρεωτικά στο Αγγλικό δίκαιο και οι δικαστικές αποφάσεις είναι απόλυτα εκτελεστές και δεσμευτικές στην Ελλάδα. (…) Με τον όρο αυτόν αντιμετωπίζεται το δανειζόμενο κράτος ως ιδιώτης οφειλέτης. (Σελ. 36 - Μνημόνιο ΙΙ)
Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα:
(α) Δεν μπορεί να επικαλεστεί τα δικαιώματα και την προστασία που παρέχει το διεθνές δίκαιο σε κάθε κράτος.
(β) Το κράτος ως οφειλέτης δεν μπορεί να επικαλεστεί απέναντι στους δανειστές του ούτε τα δικαιώματα που παρέχει το Ελληνικό δίκαιο και τα δίκαια όλων των χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης στον ιδιώτη οφειλέτη, γιατί δεν τα αναγνωρίζει το Αγγλικό δίκαιο.
- Τέταρτος Όρος:
Οι δανειστές έχουν το δικαίωμα να μεταβιβάσουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους από τις δανειακές συμβάσεις σε τρίτο κράτος ή πρόσωπο. Η Ελλάδα δεν έχει αυτό το δικαίωμα.
- Πέμπτος Όρος:
Οι δανειστές μας επιβάλλουν σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο για την Αλλαγή του Συντάγματος, με προπαγάνδα δήθεν κατάργηση Βουλευτικής Ασυλίας και Εκλογικού Νόμου, γι' αυτό λέμε "ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΑΡΧΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ."
Πρέπει να διώξουμε πρώτα ως Αντισυνταγματικό το Μνημόνιο έξω απ' την χώρα και να τιμωρήσουμε τους Πολιτικούς ως εσχάτης προδοσίας και μετά η Αλλαγή του Συντάγματος από Έλληνες πατριώτες, χωρίς κομματικές ταυτότητες και κλίκες. (Σελ. 21, Κεφ. 1, παρ. 2.3.4. - Μεσοπρόθεσμο 2011)
- Έκτος όρος.
Ενώ σύμφωνα με το Άρθρο του Συντάγματος 21, παράγραφος 4: Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας τους Κράτους.
Υπέγραψαν ότι μπορούν να μας πάρουν και τις περιουσίες μας, που αποκτήσαμε με τον ιδρώτα μας, με το Άρθρο 2, παράγραφος 8 του Εφαρμοστικού Νόμου:
Εμπράγματα δικαιώματα τρίτων μπορεί να κηρύσσονται αναγκαστικώς απαλλοτριωτέα με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, για λόγους μείζονος σημασίας δημοσίου συμφέροντος.
Αυτοί οι όροι είναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟΙ για την Τρόικα κι αν ακούτε στα Μ.Μ.Ε. για δήθεν επαναδιαπραγμάτευση, ψεύδονται! Όσοι έχουν υπογράψει υποχρεούνται να τηρήσουν τους όρους κατά γράμμα.
Οι απειλές από την “Ευρώπη” (βλέπε χρηματιστές) είναι τώρα τοσο κάλπικες οσο ήταν και οι απειλές το 2004 προς τους Kυπρίους, μόλις πριν το δημοψήφισμα του βρωμερού σχεδίου Ανάν… (“Ήταν η τελευταία τους ευκαιρία” δήθεν).
Ευτυχώς που τότε οι Kύπριοι δεν το χάψανε. Ουσιαστικά, όταν γίνονται τέτοιου είδους απειλές, η αλήθεια είναι πάντα το αντίθετο απ’ ότι τα πουλημένα ΜΜΕ μας “διαφωτίζουν”…
Πρώτα, με τα αστείρευτα λεφτά τους, μας έχουν διαβρώσει το ήθος.
Τώρα, οι ταχυδακτυλουργοί της “Ευρώπης” και οι εγχώριοι προδότες μας αποπροσανατολίζουν με απειλές και με το κόλπο του “έξω η μέσα απο ευρώ/ Ευρώπη” (άκου λέει “υπέρ η εναντίον” της Ευρώπης).
Εκείνο όμως που πραγματικά τους ενδιαφέρει (και τα πουλημένα ΜΜΕ δεν το αποκαλύπτουν) είναι ο πλούτος της πατρίδας μας με όργανο το Μνημόνιο της σκλαβιάς μας.
Η Ελλάδα χαροπαλεύει στα νύχια του Μνημονίου και δεν θ’ αντέξει σε περισσότερη προδοσία. Το σίγουρο είναι ότι θα χαθούμε σαν Ελλάδα με το Μνημόνιο και οχι με τη δραχμή…
Το πρακτικό δίλημμα τώρα είναι:
Ή αποφασίζω μόνο με την Πατρίδα και τα παιδιά μου στη σκέψη, ή (ω μη γένοιτο) τα θυσιάζω όλα λόγω ενός εμφυτευμένου φόβου (από τα ΜΜΕ) ή μιας απλής κομματικής συνήθειας (για την ικανοποίηση κάποιων πεπαλαιωμένων ιστορικών φαντασμάτων).
Αν δεν είσαι δεμένος στο κατάρτι όπως ο Οδυσσέας, βάλε κερί στ’ αυτιά, γιατί τα παπαγαλάκια και οι σειρήνες των ΜΜΕ είναι διαβολικά στοιχεία.
Διάλεξε Πατρίδα τουλάχιστον αυτή τη φορά...
Παραχώρησε την ευκαιρία να καταργηθεί το αντισυνταγματικό Μνημόνιο, να μειωθεί το απεχθές χρέος και να τιμωρηθούν οι ξενοκίνητοι προδότες.
Αν δεν διάβασες τα υπογραφέντα Μνημόνια, εδώ είναι μια απλή περιγραφή των τεσσάρων βασικών όρων των Μνημονίων Ι και ΙΙ, που υπέγραψαν οι πολιτικές ηγεσίες του ΠΑ.ΣΟ.Κ., της Ν.Δ. και του ΛΑ.Ο.Σ.
[Μνημόνιο 1]
- Πρώτος Όρος:
Παραίτηση υπέρ των δανειστών από όλα τα δικαιώματα Εθνικής Κυριαρχίας και από όλες τις ασυλίες που παρέχει το διεθνές δίκαιο σε κάθε κράτος για την προστασία ζωτικής σημασίας αγαθών του. ( Άρθρο 14, παρ. 5 - Μνημόνιο Ι)
- Δεύτερος Όρος:
Δέσμευση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών.
[ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ] - Τρίτος Όρος:
Οι δανειακές μας συμβάσεις (τα «Μνημόνια») υπάγονται υποχρεωτικά στο Αγγλικό δίκαιο και οι δικαστικές αποφάσεις είναι απόλυτα εκτελεστές και δεσμευτικές στην Ελλάδα. (…) Με τον όρο αυτόν αντιμετωπίζεται το δανειζόμενο κράτος ως ιδιώτης οφειλέτης. (Σελ. 36 - Μνημόνιο ΙΙ)
Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα:
(α) Δεν μπορεί να επικαλεστεί τα δικαιώματα και την προστασία που παρέχει το διεθνές δίκαιο σε κάθε κράτος.
(β) Το κράτος ως οφειλέτης δεν μπορεί να επικαλεστεί απέναντι στους δανειστές του ούτε τα δικαιώματα που παρέχει το Ελληνικό δίκαιο και τα δίκαια όλων των χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης στον ιδιώτη οφειλέτη, γιατί δεν τα αναγνωρίζει το Αγγλικό δίκαιο.
- Τέταρτος Όρος:
Οι δανειστές έχουν το δικαίωμα να μεταβιβάσουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους από τις δανειακές συμβάσεις σε τρίτο κράτος ή πρόσωπο. Η Ελλάδα δεν έχει αυτό το δικαίωμα.
- Πέμπτος Όρος:
Οι δανειστές μας επιβάλλουν σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο για την Αλλαγή του Συντάγματος, με προπαγάνδα δήθεν κατάργηση Βουλευτικής Ασυλίας και Εκλογικού Νόμου, γι' αυτό λέμε "ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΑΡΧΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ."
Πρέπει να διώξουμε πρώτα ως Αντισυνταγματικό το Μνημόνιο έξω απ' την χώρα και να τιμωρήσουμε τους Πολιτικούς ως εσχάτης προδοσίας και μετά η Αλλαγή του Συντάγματος από Έλληνες πατριώτες, χωρίς κομματικές ταυτότητες και κλίκες. (Σελ. 21, Κεφ. 1, παρ. 2.3.4. - Μεσοπρόθεσμο 2011)
- Έκτος όρος.
Ενώ σύμφωνα με το Άρθρο του Συντάγματος 21, παράγραφος 4: Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας τους Κράτους.
Υπέγραψαν ότι μπορούν να μας πάρουν και τις περιουσίες μας, που αποκτήσαμε με τον ιδρώτα μας, με το Άρθρο 2, παράγραφος 8 του Εφαρμοστικού Νόμου:
Εμπράγματα δικαιώματα τρίτων μπορεί να κηρύσσονται αναγκαστικώς απαλλοτριωτέα με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, για λόγους μείζονος σημασίας δημοσίου συμφέροντος.
Αυτοί οι όροι είναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟΙ για την Τρόικα κι αν ακούτε στα Μ.Μ.Ε. για δήθεν επαναδιαπραγμάτευση, ψεύδονται! Όσοι έχουν υπογράψει υποχρεούνται να τηρήσουν τους όρους κατά γράμμα.
Οι απειλές από την “Ευρώπη” (βλέπε χρηματιστές) είναι τώρα τοσο κάλπικες οσο ήταν και οι απειλές το 2004 προς τους Kυπρίους, μόλις πριν το δημοψήφισμα του βρωμερού σχεδίου Ανάν… (“Ήταν η τελευταία τους ευκαιρία” δήθεν).
Ευτυχώς που τότε οι Kύπριοι δεν το χάψανε. Ουσιαστικά, όταν γίνονται τέτοιου είδους απειλές, η αλήθεια είναι πάντα το αντίθετο απ’ ότι τα πουλημένα ΜΜΕ μας “διαφωτίζουν”…
Πρώτα, με τα αστείρευτα λεφτά τους, μας έχουν διαβρώσει το ήθος.
Τώρα, οι ταχυδακτυλουργοί της “Ευρώπης” και οι εγχώριοι προδότες μας αποπροσανατολίζουν με απειλές και με το κόλπο του “έξω η μέσα απο ευρώ/ Ευρώπη” (άκου λέει “υπέρ η εναντίον” της Ευρώπης).
Εκείνο όμως που πραγματικά τους ενδιαφέρει (και τα πουλημένα ΜΜΕ δεν το αποκαλύπτουν) είναι ο πλούτος της πατρίδας μας με όργανο το Μνημόνιο της σκλαβιάς μας.
Η Ελλάδα χαροπαλεύει στα νύχια του Μνημονίου και δεν θ’ αντέξει σε περισσότερη προδοσία. Το σίγουρο είναι ότι θα χαθούμε σαν Ελλάδα με το Μνημόνιο και οχι με τη δραχμή…
Το πρακτικό δίλημμα τώρα είναι:
Ή αποφασίζω μόνο με την Πατρίδα και τα παιδιά μου στη σκέψη, ή (ω μη γένοιτο) τα θυσιάζω όλα λόγω ενός εμφυτευμένου φόβου (από τα ΜΜΕ) ή μιας απλής κομματικής συνήθειας (για την ικανοποίηση κάποιων πεπαλαιωμένων ιστορικών φαντασμάτων).
Αν δεν είσαι δεμένος στο κατάρτι όπως ο Οδυσσέας, βάλε κερί στ’ αυτιά, γιατί τα παπαγαλάκια και οι σειρήνες των ΜΜΕ είναι διαβολικά στοιχεία.
Διάλεξε Πατρίδα τουλάχιστον αυτή τη φορά...
Παραχώρησε την ευκαιρία να καταργηθεί το αντισυνταγματικό Μνημόνιο, να μειωθεί το απεχθές χρέος και να τιμωρηθούν οι ξενοκίνητοι προδότες.
ΠΗΓΗ: Λόγιος Ερμής
Κυριακή 10 Ιουνίου 2012
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ (10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944)
Ο Αργύρης Σφουντούρης γεννήθηκε το 1940 στο Δίστομο. Σε πολύ μικρή ηλικία στις
10 Ιουνίου 1944 έχασε τους γονείς του, που εκτελέσθηκαν από τα Γερμανικά
στρατεύματα των SS κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα. Κατά
γενική ομολογία, οι εκτελέσεις αυτές χαρακτηρίστηκαν σαν η πιό φρικιαστική
«σφαγή» πολιτών υπό κατοχή. Μεταξύ των 218 εκτελεσθέντων, 32 έφεραν το επίθετο
Σφουντούρης.
Ο μικρός τότε Αργύρης, έφθασε στην Αθήνα, όπου περιπλανήθηκε σε διάφορα ορφανοτροφεία επί τρία χρόνια, μαζί με χιλιάδες άλλα ορφανά παιδιά, αθώα θύματα της ιδίας γερμανικής κατοχής. Το 1949, ήταν ένας από τα 10 παιδιά που ταξίδεψαν στην Ελβετία στο ίδρυμα Πεσταλότσι, που σκοπός του είναι να στεγάζει παιδιά χωρίς οικογένεια. Γρήγορα ξεχώρισε για την ευστροφία του μυαλού του. Φοίτησε στο γυμνάσιο και στην συνέχεια στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης Μαθηματικά, Πυρηνική Φυσική και Αστροφυσική. Παράλληλα έγραφε ποιήματα και δοκίμια. Μετέφρασε στην γερμανική γλώσσα, διάφορους Έλληνες ποιητές όπως Κ. Καβάφη, Γ. Σεφέρη, Ι. Ρίτσο, Ο. Ελύτη κ.α.
Την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα, εκδίδει στην Ελβετία ένα πολιτιστικό περιοδικό στην ελληνική και γερμανική γλώσσα. Διδάσκει σε διάφορα γυμνάσια της περιοχής της Ζυρίχης. Μετά από 40 χρόνια αποφασίζει μια ριζική αλλαγή στην ζωή του. Πηγαίνει στο Νεπάλ, στην Σομαλία και στην Ινδονησία όπου για 10 περίπου χρόνια βοηθάει ενεργά στην αναδιοργάνωση τους.
Επιστρέφοντας στην Ευρώπη βρίσκει τη Γερμανία ενωμένη, καθώς εν τω μεταξύ οι κάτοικοι του Βερολίνου είδαν το τείχος που τους χώριζε από τον δυτικό κόσμο να πέφτει, δημιουργώντας μία καινούργια κατάσταση στην χώρα. Με την επανένωση της Γερμανίας αρχίζει μία περίοδος με δυνατότητες απολογισμού και καταμέτρησης των θυμάτων πολέμου. Ο Αργύρης Σφουντούρης οργανώνει το 1994 στους Δελφούς, μία «Σύνοδο για την ειρήνη», στην οποία κάλεσε και Γερμανούς πολιτικούς, εκ των οποίων όμως δεν παρευρέθη κανείς. Μετά από πολλές ανεπιτυχείς απόπειρες για συζήτηση με τις Γερμανικές Αρχές, το 1995 μαζί με τις τρεις επιζώσες αδερφές του, ζητούν δικαίωση με νόμιμη διαδικασία. Η καταγγελία και οι ακόλουθες εφέσεις δεν έφεραν κανένα θετικό αποτέλεσμα και οι υποθέσεις ακόμα εκκρεμούν στο δικαστήριο της πόλεως Καρλσρούε της Γερμανίας.
Αυτή την εποχή ο Αργύρης Σφουντούρης ζει μεταξύ Αθηνών και Ζυρίχης.
Προετοιμάζει τις προτάσεις του για την Συνθήκη της Γενεύης, συγγράφει ένα θεατρικό με τίτλο «Η υιοθεσία της ανθρωπιάς», ενώ παράλληλα προσπαθεί να βάλει μία τάξη στο διαμέρισμά του στην Αθήνα, που μοιάζει περισσότερο με υπερφορτωμένο αρχείο.
Το ντοκιμαντέρ έχει τιμηθεί με τα βραβεία:
* SPECIAL AWARD “Succes Zurich” of the Zurich Film Foundation
* PUBLIC AWARD Thessaloniki Documentary Film Festival 2007
* PUBLIC AWARD Los Angeles Greek Film Festival 2007
Συμμετείχε στα φεστιβάλ:
* “Kontakt” Int. Dokumentarfilmfestival Kiev (competition)
* Dokfest Munchen, 2007 (competition)
* Festival IFFI Innsbruck, Int. Filmfestival Locarno, IFFS Sarajevo, Bogota, Kerala (all 2007), Nikosia, Tirana, St. Petersburg, Belgrad (2008)
Ο μικρός τότε Αργύρης, έφθασε στην Αθήνα, όπου περιπλανήθηκε σε διάφορα ορφανοτροφεία επί τρία χρόνια, μαζί με χιλιάδες άλλα ορφανά παιδιά, αθώα θύματα της ιδίας γερμανικής κατοχής. Το 1949, ήταν ένας από τα 10 παιδιά που ταξίδεψαν στην Ελβετία στο ίδρυμα Πεσταλότσι, που σκοπός του είναι να στεγάζει παιδιά χωρίς οικογένεια. Γρήγορα ξεχώρισε για την ευστροφία του μυαλού του. Φοίτησε στο γυμνάσιο και στην συνέχεια στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης Μαθηματικά, Πυρηνική Φυσική και Αστροφυσική. Παράλληλα έγραφε ποιήματα και δοκίμια. Μετέφρασε στην γερμανική γλώσσα, διάφορους Έλληνες ποιητές όπως Κ. Καβάφη, Γ. Σεφέρη, Ι. Ρίτσο, Ο. Ελύτη κ.α.
Την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα, εκδίδει στην Ελβετία ένα πολιτιστικό περιοδικό στην ελληνική και γερμανική γλώσσα. Διδάσκει σε διάφορα γυμνάσια της περιοχής της Ζυρίχης. Μετά από 40 χρόνια αποφασίζει μια ριζική αλλαγή στην ζωή του. Πηγαίνει στο Νεπάλ, στην Σομαλία και στην Ινδονησία όπου για 10 περίπου χρόνια βοηθάει ενεργά στην αναδιοργάνωση τους.
Επιστρέφοντας στην Ευρώπη βρίσκει τη Γερμανία ενωμένη, καθώς εν τω μεταξύ οι κάτοικοι του Βερολίνου είδαν το τείχος που τους χώριζε από τον δυτικό κόσμο να πέφτει, δημιουργώντας μία καινούργια κατάσταση στην χώρα. Με την επανένωση της Γερμανίας αρχίζει μία περίοδος με δυνατότητες απολογισμού και καταμέτρησης των θυμάτων πολέμου. Ο Αργύρης Σφουντούρης οργανώνει το 1994 στους Δελφούς, μία «Σύνοδο για την ειρήνη», στην οποία κάλεσε και Γερμανούς πολιτικούς, εκ των οποίων όμως δεν παρευρέθη κανείς. Μετά από πολλές ανεπιτυχείς απόπειρες για συζήτηση με τις Γερμανικές Αρχές, το 1995 μαζί με τις τρεις επιζώσες αδερφές του, ζητούν δικαίωση με νόμιμη διαδικασία. Η καταγγελία και οι ακόλουθες εφέσεις δεν έφεραν κανένα θετικό αποτέλεσμα και οι υποθέσεις ακόμα εκκρεμούν στο δικαστήριο της πόλεως Καρλσρούε της Γερμανίας.
Αυτή την εποχή ο Αργύρης Σφουντούρης ζει μεταξύ Αθηνών και Ζυρίχης.
Προετοιμάζει τις προτάσεις του για την Συνθήκη της Γενεύης, συγγράφει ένα θεατρικό με τίτλο «Η υιοθεσία της ανθρωπιάς», ενώ παράλληλα προσπαθεί να βάλει μία τάξη στο διαμέρισμά του στην Αθήνα, που μοιάζει περισσότερο με υπερφορτωμένο αρχείο.
Το ντοκιμαντέρ έχει τιμηθεί με τα βραβεία:
* SPECIAL AWARD “Succes Zurich” of the Zurich Film Foundation
* PUBLIC AWARD Thessaloniki Documentary Film Festival 2007
* PUBLIC AWARD Los Angeles Greek Film Festival 2007
Συμμετείχε στα φεστιβάλ:
* “Kontakt” Int. Dokumentarfilmfestival Kiev (competition)
* Dokfest Munchen, 2007 (competition)
* Festival IFFI Innsbruck, Int. Filmfestival Locarno, IFFS Sarajevo, Bogota, Kerala (all 2007), Nikosia, Tirana, St. Petersburg, Belgrad (2008)
ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΠΟΡΕΙ ΜΕΣΩ VIMEO ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ http://vimeo.com/19241010
ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ
Πάντα το Έθνος
μας, είχε τους δοσίλογους-συνεργάτες, όλων-όσων επιβουλεύτηκαν την Χώρα!
Σκότωσαν πολλούς αλλά η Ελλάδα ζεί...
ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ:
Η Ελληνική κυβέρνηση, επί Όθωνα, τον συνέλαβε το 1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, με τη κατηγορία της «προδοσίας».
Μετά από 1,5 χρόνο τον ελευθέρωσαν και κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά.
Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε πόστα είχε ορίσει μια ορισμένη μέρα στον ήρωα επαίτη μια θέση μια μέρα της εβδομάδος κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε (!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή!
Αυτή ήταν η ανταμοιβή του.
Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Μεγάλης Δύναμης ( Ρωσίας), αυτός στάλθηκε από την Ρωσική κυβέρνηση του, στο πόστο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός.
Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.
"Τι κάνετε στρατηγέ μου;" ρώτησε ο ξένος
"Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα" απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.
"Μα εδώ την απολαμβάνετε καθισμένος στον δρόμο;" επέμενε ο ξένος.
"Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος" απήντησε περήφανα ο Νικηταράς.
Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες.
Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο:" Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις!!!"
Στις 25 (ή 27) του Σεπτέμβρη του 1849, ο γενναιότερος των γενναίων, πεθαίνει ξεχασμένος, τυφλός και πάμφτωχος.
Αυτή ήταν η ελληνική υπερηφάνεια που έκανε την Ελλάδα ελεύθερη.
Σκότωσαν πολλούς αλλά η Ελλάδα ζεί...
ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ:
Η Ελληνική κυβέρνηση, επί Όθωνα, τον συνέλαβε το 1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, με τη κατηγορία της «προδοσίας».
Μετά από 1,5 χρόνο τον ελευθέρωσαν και κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά.
Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε πόστα είχε ορίσει μια ορισμένη μέρα στον ήρωα επαίτη μια θέση μια μέρα της εβδομάδος κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε (!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή!
Αυτή ήταν η ανταμοιβή του.
Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Μεγάλης Δύναμης ( Ρωσίας), αυτός στάλθηκε από την Ρωσική κυβέρνηση του, στο πόστο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός.
Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.
"Τι κάνετε στρατηγέ μου;" ρώτησε ο ξένος
"Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα" απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.
"Μα εδώ την απολαμβάνετε καθισμένος στον δρόμο;" επέμενε ο ξένος.
"Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος" απήντησε περήφανα ο Νικηταράς.
Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες.
Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο:" Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις!!!"
Στις 25 (ή 27) του Σεπτέμβρη του 1849, ο γενναιότερος των γενναίων, πεθαίνει ξεχασμένος, τυφλός και πάμφτωχος.
Αυτή ήταν η ελληνική υπερηφάνεια που έκανε την Ελλάδα ελεύθερη.
ΜΑΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ, ΚΑΛΑΣΝΙΚΟΦ ΚΑΙ ΧΑΟΣ
Του Γιώργου
Χαρβαλιά
Είναι δυνατόν τρία
χαστούκια ενός… «πυροβολημένου» να ακούγονται περισσότερο από τους πραγματικούς
πυροβολισμούς των Καλάσνικωφ που δονούν απ΄άκρη σ΄άκρη την ελληνική επικράτεια;
Δυστυχώς στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, όλα μπορούν να συμβούν.
Συμβάλλοντας περαιτέρω στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος και της νοσηρής
τηλεδημοκρατίας μας.
Ηταν ασφαλώς
αποκρουστικό το θέαμα ενός εκλεγμένου βουλευτή να χειροδικεί σε…ζωντανή σύνδεση
και μάλιστα εις βάρος γυναίκας συναδέλφου του. Ας καταλάβουν όμως οι πολιτικοί
ότι στην εποχή πλήρους κατάρρευσης και καταρράκωσης των θεσμών που ζούμε με
αποκλειστική δική τους ευθύνη, η αξία της προσωπικότητας τους, δεν είναι
μεγαλύτερη από οποιουδήποτε άλλου Έλληνα. Ούτε σε επίπεδο συμβολισμού, γιατί ο
τίτλος ή η ιδιότητα του βουλευτή, στις μέρες μας έχει αποκτήσει ιδιαίτερα
αρνητική σημειολογία. Τελεία και παύλα.
Την ώρα που
δεκάδες συμπολίτες μας γίνονται καθημερινά θύματα χειροδικίας, ληστείας ή και
δολοφονίας, από αφηνιασμένους κανίβαλους με καλάσνικωφ, πιστέψτε με, δεν θα
κλάψω για το μωλωπισμένο μάγουλο μιάς, δημοφιλούς έστω, εκπροσώπου του
αντιδημοφιλούς κατά τα άλλα κοινοβουλίου μας.
Είναι φανερό ότι
στη χώρα έχει χαθεί η μπάλα και πρωτίστως την έχουν χάσει οι πολιτικοί που δεν
μπορούν να μονοπωλούν την επικαιρότητα με τα παθήματα της αφεντιάς τους, σε μια
συγκυρία τόσο τραγική. Ας μαζευτούν σε ένα καφενείο να λύσουν τις διαφορές τους
οι Κασιδιάρηδες με τους Τατσόπουλους, γιατί σε ένα άλλο καφενείο που ξέρω εγώ,
λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα συνέβησαν σκηνές πραγματικού φαρ-γουέστ. Όχι
με μπάτσες και καταβρέγματα, αλλά με πραγματικά πυρά από Καλάσνικωφ, όταν κάποιοι,
άλλου τύπου «γλετζέδες», μπούκαραν για να αρπάξουν τον σάκο με τις συντάξεις
από μια(γυναίκα επίσης…)ταχυδρομική διανομέα. Δύο τραυματίες ήταν ο απολογισμός
των…εκφοβιστικών πυροβολισμών που έριξαν στους τοίχους του ενός επαρχιακού
καφενείου στο Μελισσοχώρι, οι σύγχρονοι ντεσπεράντος, αλλά δεν βρέθηκε για
αυτούς φιλοξενία, παρά στα μονόστηλα κάποιων εφημερίδων.
Γι αυτό σας λέω,
έχει χαθεί η μπάλα σε τούτη την…τιμημένη δημοκρατία. Γιατί έχει καταλυθεί προ
πολλού η έννομη τάξη κι εμείς ψάχνουμε να βρούμε τον «οχτρό» στα τηλεοπτικά
στούντιο και στα πλατώ της ξιπασιάς, όπου ξεκατινιάζονται οι Κωστόπουλοι με τον
Ψινάκηδες…
Η χώρα ζει το πιο
άγριο καλοκαίρι στην ιστορία της μεταπολίτευσης. Όχι επειδή δολοφονούνται
άνθρωποι στις πυλωτές πολυκατοικιών, χωρίς να ανοίγει μύτη. Όχι επειδή της
μοίρας οι κατατρεγμένοι ξεροσταλιάζουν στις ουρές να βρούν το φάρμακο τους.
Ούτε επειδή σε λίγο θα ξεχυθούν στον δρόμους οι ψυχασθενείς καθώς δεν θα
υπάρχουν δημόσια θεραπευτήρια για να τους φιλοξενούν. Η αγριότητα πηγάζει δυστυχώς
από την αμεριμνησία των πολιτικών. Που ακόμη και τούτες τις ύστατες στιγμές της
κατάρρευσης, κοιτούν το εγώ τους, με αθεράπευτο ναρκισσισμό και εξακολουθούν να
προσδιορίζουν τον εαυτούς τους ως θεματοφύλακες μιας δημοκρατίας που έχει
τραυματιστεί ανεπανόρθωτα με το δικό τους μαχαίρι…
ΠΗΓΗ: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους
Σάββατο 9 Ιουνίου 2012
ΑΠΙΣΤΙΑ, Η ΝΟΣΟΣ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΜΕΝΩΝ
Λένε ότι οι
μορφωμένοι δύσκολα πιστεύουν στον Θεό. Κι όταν ακόμη πιστεύουν δύσκολα φθάνουν
σ' εκείνη την απλοϊκή πίστη που δίδαξε ο Χριστός.
Ναι μεν, αλλά.
Όλα τα βλέπουν με
το δικό τους φακό. Γι' αυτό και όλες οι αμφισβητήσεις, όλες οι αιρέσεις από
τους μορφωμένους προήλθαν. Δεν μπορούσαν να φθάσουν σ' αυτό το ύψος της απλής
πίστης, όπως εκείνη που είχε η απλή εκείνη γυναικούλα του ευαγγελίου που
ζητούσε να ακουμπήσει μόνο στα ιμάτια του Χριστού για να σωθεί. Κι επειδή δεν
μπορούν να την φθάσουν στην πίστη της, την αμφισβητούν. Την χλευάζουν...
Αν τύχει
μάλιστα ο μορφωμένος να είναι και βολεμένος και συμπλέει με το κατεστημένο,
δύσκολα έρχεται σε ρήξη με την αμαρτία και την αδικία. Σιωπά. Δεν παίρνει θέση.
Κάτι που έκαναν τότε για παράδειγμα ένας Ιωάννης Πρόδρομος ή ένας ιερός
Χρυσόστομος, όταν κατήγγειλαν το αμαρτωλό καθεστώς. Προτιμάνε το βόλεμα. Δεν
ταράζουν τα νερά. Διότι η απλοϊκή πίστη έχει κόστος, έχει αγώνα. Θέλει
ταπείνωση, θέλει υπομονή, θέλει θυσίες. Και αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα για
τον κόσμο τού αιώνος τούτου.
ΠΗΓΗ:www.pentapostagma.gr
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΕΣ ΣΤΟ ΣΕΞ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗ Ν. ΖΗΛΑΝΔΙΑ
Γνωστός
γυναικολόγος αποκαλύπτει την «έλλειψη ηθικών φραγμών» στη χώρα.
Mετά από παγκόσμια
έρευνα που πραγματοποιήθηκε από γνωστή μάρκα προφυλακτικών, που κατέταξε τις
γυναίκες της Ν. Ζηλανδίας πρώτες σε σεξουαλική δραστηριότητα, έρχονται οι
δηλώσεις γνωστού γυναικολόγου για να συμπληρώσουν τα συμπεράσματα των
"πρωταθλητριών στο σεξ"!
O Albert Makary,
γυναικολόγος στη Νέα Ζηλανδία, αναφέρθηκε σε συνέντευξή του πως ένα μεγάλο
ποσοστό των γυναικών στη Ν. Ζηλανδία δεν θυμούνται με ποιον έκαναν έρωτα ακόμα
και την προηγούμενη νύχτα.
Ο ίδιος αναφέρει
πως καθημερινά τον επισκέπτονται γυναίκες χωρίς ηθικούς φραγμούς, γεγονός που
τον κάνει να πιστεύει πως το μέτρο έχει χαθεί και πως πρέπει να επιστρέψουμε σε
μια πιο ηθική ζωή. Ναρκωτικά, αλλαγή συντρόφων χωρίς προφυλάξεις, αλλά και μία
γενικότερη κουλτούρα την οποία ονόμασε "αν θυμάσαι τι έκανες χτες το
βράδυ, τότε δεν πέρασες αρκετά καλά".
Αυτό που
χρειάζεται, είπε, είναι μια "επανάσταση αγάπης", προσθέτοντας ότι
οφείλουμε να επιστρέψουμε στην εποχή του σεβασμού, της δέσμευσης και της
οικογένειας.
ΠΗΓΗ:E-RADIO.GR
Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012
H XΑΓΗ ΑΠΑΝΤΗΣΕ! ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΓΑΠ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ!
Με την πρωτοφανή
ανταπόκριση των συνΕλλήνων και συνΑγωνιστών μετά από το άρθρο μας περί
πιέσεως της Χάγης έρχεται η πρώτη επιτυχία : η Χάγη επισήμως με έγγραφα
της στα αγγλικά και στα γαλλικά, ενυπόγραφα επισήμως μας ανακοίνωσε σήμερα
ότι ανοίγει τον φάκελο που στείλαμε
κατά των κυβερνήσεων γαπ και πάντων των συνεργατών των για να εξετάσει τις πράξεις των για εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας και γενοκτονίας εις βάρος του Ελληνικού Λαού.
Δράσαμε όλοι μαζί και φέραμε την πρώτη νίκη!
Όσο και να προσπάθησαν να κωλυσιεργήσουν, όσο και αν προσπάθησαν να
προβάλλουν δικαιολογίες για να μην δεσμευθούν επισήμως να τοποθετηθούν
ενώπιον της διεθνούς και της Ελληνικής κοινής γνώμης ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΤΥΧΑΝ.
Ο αριθμός της υπόθεσης είναι "reference: OTP-CR-47/12" και από σήμερα
άρχεται επίσημα η πρώτη έρευνα των προδοτών και εγκληματιών κατά της
Ελλάδας και του Ελληνικού Λαού για τα επί της ουσίας εγκλήματα τους.
Αυτό επίσης αποτελεί ιστορική πρωτιά της Ελλάδας όπου δύο απλοί
Πολίτες, με μόνη την επιταγή του άρθρου 120 του Συντάγματος
εξαναγκάζουν την κινητοποίηση του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης κατά
πολιτικών και κυβερνήσεων που έχουν το θράσος να αυτοπαρουσιάζονται ως...υπεράνω του Νόμου και παντοδύναμοι.
Ακόμη μια φορά στην Ιστορία η Ελλάδα πρωτοπορεί και δείχνει τον δρόμο για την Δικαιοσύνη και την πραγματική Δημοκρατία.
κατά των κυβερνήσεων γαπ και πάντων των συνεργατών των για να εξετάσει τις πράξεις των για εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας και γενοκτονίας εις βάρος του Ελληνικού Λαού.
Δράσαμε όλοι μαζί και φέραμε την πρώτη νίκη!
Όσο και να προσπάθησαν να κωλυσιεργήσουν, όσο και αν προσπάθησαν να
προβάλλουν δικαιολογίες για να μην δεσμευθούν επισήμως να τοποθετηθούν
ενώπιον της διεθνούς και της Ελληνικής κοινής γνώμης ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΤΥΧΑΝ.
Ο αριθμός της υπόθεσης είναι "reference: OTP-CR-47/12" και από σήμερα
άρχεται επίσημα η πρώτη έρευνα των προδοτών και εγκληματιών κατά της
Ελλάδας και του Ελληνικού Λαού για τα επί της ουσίας εγκλήματα τους.
Αυτό επίσης αποτελεί ιστορική πρωτιά της Ελλάδας όπου δύο απλοί
Πολίτες, με μόνη την επιταγή του άρθρου 120 του Συντάγματος
εξαναγκάζουν την κινητοποίηση του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης κατά
πολιτικών και κυβερνήσεων που έχουν το θράσος να αυτοπαρουσιάζονται ως...υπεράνω του Νόμου και παντοδύναμοι.
Ακόμη μια φορά στην Ιστορία η Ελλάδα πρωτοπορεί και δείχνει τον δρόμο για την Δικαιοσύνη και την πραγματική Δημοκρατία.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ: KΑΤΑΡΓΗΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ & ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Προφανώς το
πρόβλημα της εξόδου από την κρίση δεν είναι νομικό, ούτε καν κυρίως οικονομικό.
Είναι βαθύτατα πολιτικό. Από τη νομική άποψη, όμως, που παρουσιάζεται εδώ, τα
πράγματα είναι απλά: Τα μνημόνια καθ’ εαυτά δεν αποτελούν διεθνείς
συμβάσεις. Συνεπώς από αυτά δεν απορρέουν διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, ούτε
η εφαρμοστική τους νομοθεσία έχει τυπική ισχύ ανώτερη από τον κοινό νόμο.
· Ούτε από τις δανειακές συμβάσεις απορρέουν δεσμεύσεις με υπερνομοθετική ισχύ, εφόσον αυτές δεν έχουν κυρωθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα.
Συνεπώς, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι μπορεί να καταργηθούν με νέο νόμο, με απλή πλειοψηφία, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταγγελία καμιάς σύμβασης.
Ειδικότερα:.....
-Η θέση περί της πολιτικής και όχι νομικής φύσης των μνημονίων έγινε, ορθά, δεκτή από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας 668/2012. Άλλωστε, το ίδιο το μνημόνιο χαρακτηρίζεται από το νόμο ως «σχέδιο προγράμματος», ενώ στο κείμενο του αυτοπροσδιορίζεται ως «σχέδιο δράσης».
-Περαιτέρω, και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος. Παρόλα αυτά -και ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για αυτό- καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση το Μάιο του 2010, αλλά μετά αποσύρθηκε, η δεύτερη εγκρίθηκε από τη Βουλή δύο φορές ως σχέδιο, μία φορά ως παράρτημα του ν. 4046/2012, και μία ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Ουδέποτε όμως ήρθε για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της.
Οι εν λόγω συμβάσεις, εάν είχαν κυρωθεί συνταγματικά, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων. Εφόσον αυτό όμως δεν συνέβη, δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία να ανατρέψει τα μνημονιακά μέτρα. Μάλιστα, για μερικά από αυτά, όπως, π.χ. για την κατάργηση των πρόσφατων ρυθμίσεων για τη μετενέργεια, που διαλύουν το εργατικό δίκαιο και τη συλλογική αυτονομία, δεν απαιτείται καν τυπικός νόμος, αλλά αρκεί απλή Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου.
Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι δανειστές μας ενδέχεται να καταγγείλουν από την δική τους μεριά τις δανειακές συμβάσεις, επικαλούμενοι ως λόγο καταγγελίας την κατάργηση των μνημονιακών ρυθμίσεων. Τούτο δεν θα σημαίνει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, που είναι νομικά αδύνατη, εφόσον δεν υπάρχει παρόμοια πρόβλεψη στις Συνθήκες. Θα συνεπάγεται, όμως, την διακοπή της χρηματοδότησης, πράγμα που δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για τη χώρα, ενόψει του πρωτογενούς ελλείμματος που ακόμη αντιμετωπίζει.
Καθόλου δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι οι δανειστές μας θα επιλέξουν τη ρήξη. Και αυτό γιατί τότε θα είναι ελεύθερος ο δρόμος για την ενεργοποίηση του βασικού όπλου που έχει η χώρα μας βάσει του διεθνούς δικαίου: Να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» για να διακόψει την πληρωμή του χρέους. Σύμφωνα με γενική αρχή του δικαίου (σύμφωνα και με σχέδιο σύμβασης για την Ευθύνη των Κρατών που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2001) τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν παρόμοιο λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, όταν αδυνατούν να ανταποκριθούν ταυτόχρονα στις βασικές κοινωνικές τους λειτουργίες και στην ικανοποίηση των δανειστών τους.
Συνεπώς, αντίθετα με το κλίμα φόβου που καλλιεργούν τα φερέφωνα του κόμματος του μνημονίου, η υποταγή δεν αποτελεί μονόδρομο.
Ο Γιώργος Κατρούγκαλος είναι Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου ΔΠΘ
· Ούτε από τις δανειακές συμβάσεις απορρέουν δεσμεύσεις με υπερνομοθετική ισχύ, εφόσον αυτές δεν έχουν κυρωθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα.
Συνεπώς, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι μπορεί να καταργηθούν με νέο νόμο, με απλή πλειοψηφία, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταγγελία καμιάς σύμβασης.
Ειδικότερα:.....
-Η θέση περί της πολιτικής και όχι νομικής φύσης των μνημονίων έγινε, ορθά, δεκτή από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας 668/2012. Άλλωστε, το ίδιο το μνημόνιο χαρακτηρίζεται από το νόμο ως «σχέδιο προγράμματος», ενώ στο κείμενο του αυτοπροσδιορίζεται ως «σχέδιο δράσης».
-Περαιτέρω, και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος. Παρόλα αυτά -και ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για αυτό- καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση το Μάιο του 2010, αλλά μετά αποσύρθηκε, η δεύτερη εγκρίθηκε από τη Βουλή δύο φορές ως σχέδιο, μία φορά ως παράρτημα του ν. 4046/2012, και μία ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Ουδέποτε όμως ήρθε για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της.
Οι εν λόγω συμβάσεις, εάν είχαν κυρωθεί συνταγματικά, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων. Εφόσον αυτό όμως δεν συνέβη, δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία να ανατρέψει τα μνημονιακά μέτρα. Μάλιστα, για μερικά από αυτά, όπως, π.χ. για την κατάργηση των πρόσφατων ρυθμίσεων για τη μετενέργεια, που διαλύουν το εργατικό δίκαιο και τη συλλογική αυτονομία, δεν απαιτείται καν τυπικός νόμος, αλλά αρκεί απλή Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου.
Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι δανειστές μας ενδέχεται να καταγγείλουν από την δική τους μεριά τις δανειακές συμβάσεις, επικαλούμενοι ως λόγο καταγγελίας την κατάργηση των μνημονιακών ρυθμίσεων. Τούτο δεν θα σημαίνει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, που είναι νομικά αδύνατη, εφόσον δεν υπάρχει παρόμοια πρόβλεψη στις Συνθήκες. Θα συνεπάγεται, όμως, την διακοπή της χρηματοδότησης, πράγμα που δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για τη χώρα, ενόψει του πρωτογενούς ελλείμματος που ακόμη αντιμετωπίζει.
Καθόλου δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι οι δανειστές μας θα επιλέξουν τη ρήξη. Και αυτό γιατί τότε θα είναι ελεύθερος ο δρόμος για την ενεργοποίηση του βασικού όπλου που έχει η χώρα μας βάσει του διεθνούς δικαίου: Να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» για να διακόψει την πληρωμή του χρέους. Σύμφωνα με γενική αρχή του δικαίου (σύμφωνα και με σχέδιο σύμβασης για την Ευθύνη των Κρατών που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2001) τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν παρόμοιο λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, όταν αδυνατούν να ανταποκριθούν ταυτόχρονα στις βασικές κοινωνικές τους λειτουργίες και στην ικανοποίηση των δανειστών τους.
Συνεπώς, αντίθετα με το κλίμα φόβου που καλλιεργούν τα φερέφωνα του κόμματος του μνημονίου, η υποταγή δεν αποτελεί μονόδρομο.
Ο Γιώργος Κατρούγκαλος είναι Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου ΔΠΘ
ΠΗΓΗ: ATTIKA NEA
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ (IRBIN GIALOM)
του Ίρβιν Γιάλομ
Ποιος από μας δεν έχει
γνωρίσει κάποιον άνθρωπο (ίσως τον ίδιο μας τον εαυτό) που να είναι τόσο
στραμμένος προς τα έξω, τόσο απορροφημένος στη...
συσσώρευση αγαθών ή στο τι σκέφτονται οι άλλοι, ώστε να χάνει κάθε αίσθηση του εαυτού του;
Ένας τέτοιος άνθρωπος, όταν του τίθεται κάποιο ερώτημα, αναζητεί την απάντηση προς τα έξω κι όχι προς τα μέσα. Διατρέχει δηλαδή τα πρόσωπα των άλλων, για να μαντέψει ποιά απάντηση επιθυμούν ή περιμένουν.
Για έναν τέτοιον άνθρωπο θεωρώ χρήσιμο να συνοψίσω μια τριάδα δοκιμίων που έγραψε ο Σοπενάουερ προς το τέλος της ζωής του. (Για όποιον έχει φιλοσοφικές τάσεις είναι γραμμένα σε γλώσσα σαφή και προσβάσιμη στον μη ειδικό). Βασικά τα δοκίμια τονίζουν ότι το μόνο που μετράει είναι αυτό που το άτομο είναι.
Ούτε ο πλούτος ούτε τα υλικά αγαθά ούτε η κοινωνική θέση ούτε η καλή φήμη φέρνουν την ευτυχία. Αν και οι σκέψεις αυτές δεν αφορούν συγκεκριμένα τα υπαρξιακά θέματα, παρ’ όλ’ αυτά μας βοηθούν να μετακινηθούμε από ένα επιφανειακό επίπεδο προς βαθύτερα ζητήματα.
1. Αυτό που κατέχουμε. Τα υλικά αγαθά είνα απατηλά. Ο Σοπενάουερ υποστηρίζει πολύ κομψά ότι η συσσώρευση πλούτου και αγαθών είναι ατελείωτη και δεν προσφέρει ικανοποίηση. Όσο περισσότερα κατέχουμε, τόσο πολλαπλασιάζονται οι απαιτήσεις μας. Ο πλούτος είναι σαν το νερό της θάλασσας: όσο περισσότερο πίνουμε, τόσο πιο πολύ διψάμε. Στο τέλος δεν κατέχουμε εμείς τα αγαθά μας – μας κατέχουν εκείνα.
2. Αυτό που αντιπροσωπεύουμε στα μάτια των άλλων. Η φήμη είναι το ίδιο εφήμερη όσο και τα υλικά πλούτη. Ο Σοπενάουερ γράφει: “Οι μισές μας ανησυχίες και αγωνίες έχουν προέλθει από την έγνοια μας για τις γνώμες των άλλων… πρέπει να βγάλουμε αυτό το αγκάθι απ’ τη σάρκα μας”. Είναι τόσο ισχυρή η παρόρμηση να κάνουμε μια καλή εμφάνιση, ώστε για μερικούς φυλακισμένους, την ώρα που βαδίζουν προς τον τόπο της εκτέλεσής τους, αυτό που κυρίως απασχολεί τη σκέψη τους είναι το ντύσιμο και οι τελευταίες τους χειρονομίες.
Η γνώμη των άλλων είναι ένα φάντασμα που μπορεί ανά πάσα στιγμή ν’ αλλάξει όψη. Οι γνώμες κρέμονται από μια κλωστή και μας υποδουλώνουν στο τι νομίζουν οι άλλοι, ή, ακόμα χειρότερα, στο τι φαίνεται να νομίζουν – γιατί ποτέ δεν μπορούμε να μάθουμε τι σκέφτονται πραγματικά.
3. Αυτό που είμαστε. Μόνο αυτό που είμαστε έχει πραγματική αξία. Μια καλή συνείδηση, λέει ο Σοπενάουερ, αξίζει περισσότερο από μια καλή φήμη. Ο μεγαλύτερος στόχος μας θα έπρεπε να είναι η καλή υγεία κι ο πνευματικός πλούτος, ο οποίος οδηγεί σε ανεξάντλητα αποθέματα ιδεών, στην ανεξαρτησία και σε μια ηθική ζωή. Η ψυχική μας γαλήνη πηγάζει από τη γνώση ότι αυτό που μας αναστατώνει δεν είναι τα πράγματα, αλλά η ερμηνεία μας για τα πράγματα.
Αυτή η τελευταία σκέψη – ότι η ποιότητα της ζωής μας προσδιορίζεται από το πως ερμηνεύουμε τις εμπειρίες μας, όχι από τις ίδιες τις εμπειρίες – είναι ένα σημαντικό θεραπευτικό δόγμα που ανάγεται στην αρχαιότητα. Κεντρικό αξίωμα στη σχολή του στωικισμού, πέρασε από τον Ζήνωνα, τον Σενέκα, τον Μάρκο Αυρήλιο, τον Σπινόζα, τον Σοπενάουερ και τον Νίτσε κι έφτασε να γίνει θεμελιώδης έννοια τόσο στην ψυχοδυναμική όσο και στη γνωστική-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία.
συσσώρευση αγαθών ή στο τι σκέφτονται οι άλλοι, ώστε να χάνει κάθε αίσθηση του εαυτού του;
Ένας τέτοιος άνθρωπος, όταν του τίθεται κάποιο ερώτημα, αναζητεί την απάντηση προς τα έξω κι όχι προς τα μέσα. Διατρέχει δηλαδή τα πρόσωπα των άλλων, για να μαντέψει ποιά απάντηση επιθυμούν ή περιμένουν.
Για έναν τέτοιον άνθρωπο θεωρώ χρήσιμο να συνοψίσω μια τριάδα δοκιμίων που έγραψε ο Σοπενάουερ προς το τέλος της ζωής του. (Για όποιον έχει φιλοσοφικές τάσεις είναι γραμμένα σε γλώσσα σαφή και προσβάσιμη στον μη ειδικό). Βασικά τα δοκίμια τονίζουν ότι το μόνο που μετράει είναι αυτό που το άτομο είναι.
Ούτε ο πλούτος ούτε τα υλικά αγαθά ούτε η κοινωνική θέση ούτε η καλή φήμη φέρνουν την ευτυχία. Αν και οι σκέψεις αυτές δεν αφορούν συγκεκριμένα τα υπαρξιακά θέματα, παρ’ όλ’ αυτά μας βοηθούν να μετακινηθούμε από ένα επιφανειακό επίπεδο προς βαθύτερα ζητήματα.
1. Αυτό που κατέχουμε. Τα υλικά αγαθά είνα απατηλά. Ο Σοπενάουερ υποστηρίζει πολύ κομψά ότι η συσσώρευση πλούτου και αγαθών είναι ατελείωτη και δεν προσφέρει ικανοποίηση. Όσο περισσότερα κατέχουμε, τόσο πολλαπλασιάζονται οι απαιτήσεις μας. Ο πλούτος είναι σαν το νερό της θάλασσας: όσο περισσότερο πίνουμε, τόσο πιο πολύ διψάμε. Στο τέλος δεν κατέχουμε εμείς τα αγαθά μας – μας κατέχουν εκείνα.
2. Αυτό που αντιπροσωπεύουμε στα μάτια των άλλων. Η φήμη είναι το ίδιο εφήμερη όσο και τα υλικά πλούτη. Ο Σοπενάουερ γράφει: “Οι μισές μας ανησυχίες και αγωνίες έχουν προέλθει από την έγνοια μας για τις γνώμες των άλλων… πρέπει να βγάλουμε αυτό το αγκάθι απ’ τη σάρκα μας”. Είναι τόσο ισχυρή η παρόρμηση να κάνουμε μια καλή εμφάνιση, ώστε για μερικούς φυλακισμένους, την ώρα που βαδίζουν προς τον τόπο της εκτέλεσής τους, αυτό που κυρίως απασχολεί τη σκέψη τους είναι το ντύσιμο και οι τελευταίες τους χειρονομίες.
Η γνώμη των άλλων είναι ένα φάντασμα που μπορεί ανά πάσα στιγμή ν’ αλλάξει όψη. Οι γνώμες κρέμονται από μια κλωστή και μας υποδουλώνουν στο τι νομίζουν οι άλλοι, ή, ακόμα χειρότερα, στο τι φαίνεται να νομίζουν – γιατί ποτέ δεν μπορούμε να μάθουμε τι σκέφτονται πραγματικά.
3. Αυτό που είμαστε. Μόνο αυτό που είμαστε έχει πραγματική αξία. Μια καλή συνείδηση, λέει ο Σοπενάουερ, αξίζει περισσότερο από μια καλή φήμη. Ο μεγαλύτερος στόχος μας θα έπρεπε να είναι η καλή υγεία κι ο πνευματικός πλούτος, ο οποίος οδηγεί σε ανεξάντλητα αποθέματα ιδεών, στην ανεξαρτησία και σε μια ηθική ζωή. Η ψυχική μας γαλήνη πηγάζει από τη γνώση ότι αυτό που μας αναστατώνει δεν είναι τα πράγματα, αλλά η ερμηνεία μας για τα πράγματα.
Αυτή η τελευταία σκέψη – ότι η ποιότητα της ζωής μας προσδιορίζεται από το πως ερμηνεύουμε τις εμπειρίες μας, όχι από τις ίδιες τις εμπειρίες – είναι ένα σημαντικό θεραπευτικό δόγμα που ανάγεται στην αρχαιότητα. Κεντρικό αξίωμα στη σχολή του στωικισμού, πέρασε από τον Ζήνωνα, τον Σενέκα, τον Μάρκο Αυρήλιο, τον Σπινόζα, τον Σοπενάουερ και τον Νίτσε κι έφτασε να γίνει θεμελιώδης έννοια τόσο στην ψυχοδυναμική όσο και στη γνωστική-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία.
ΠΗΓΗ:ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)