Ο Αργύρης Σφουντούρης γεννήθηκε το 1940 στο Δίστομο. Σε πολύ μικρή ηλικία στις
10 Ιουνίου 1944 έχασε τους γονείς του, που εκτελέσθηκαν από τα Γερμανικά
στρατεύματα των SS κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα. Κατά
γενική ομολογία, οι εκτελέσεις αυτές χαρακτηρίστηκαν σαν η πιό φρικιαστική
«σφαγή» πολιτών υπό κατοχή. Μεταξύ των 218 εκτελεσθέντων, 32 έφεραν το επίθετο
Σφουντούρης.
Ο μικρός τότε Αργύρης, έφθασε στην Αθήνα, όπου περιπλανήθηκε σε διάφορα ορφανοτροφεία επί τρία χρόνια, μαζί με χιλιάδες άλλα ορφανά παιδιά, αθώα θύματα της ιδίας γερμανικής κατοχής. Το 1949, ήταν ένας από τα 10 παιδιά που ταξίδεψαν στην Ελβετία στο ίδρυμα Πεσταλότσι, που σκοπός του είναι να στεγάζει παιδιά χωρίς οικογένεια. Γρήγορα ξεχώρισε για την ευστροφία του μυαλού του. Φοίτησε στο γυμνάσιο και στην συνέχεια στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης Μαθηματικά, Πυρηνική Φυσική και Αστροφυσική. Παράλληλα έγραφε ποιήματα και δοκίμια. Μετέφρασε στην γερμανική γλώσσα, διάφορους Έλληνες ποιητές όπως Κ. Καβάφη, Γ. Σεφέρη, Ι. Ρίτσο, Ο. Ελύτη κ.α.
Την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα, εκδίδει στην Ελβετία ένα πολιτιστικό περιοδικό στην ελληνική και γερμανική γλώσσα. Διδάσκει σε διάφορα γυμνάσια της περιοχής της Ζυρίχης. Μετά από 40 χρόνια αποφασίζει μια ριζική αλλαγή στην ζωή του. Πηγαίνει στο Νεπάλ, στην Σομαλία και στην Ινδονησία όπου για 10 περίπου χρόνια βοηθάει ενεργά στην αναδιοργάνωση τους.
Επιστρέφοντας στην Ευρώπη βρίσκει τη Γερμανία ενωμένη, καθώς εν τω μεταξύ οι κάτοικοι του Βερολίνου είδαν το τείχος που τους χώριζε από τον δυτικό κόσμο να πέφτει, δημιουργώντας μία καινούργια κατάσταση στην χώρα. Με την επανένωση της Γερμανίας αρχίζει μία περίοδος με δυνατότητες απολογισμού και καταμέτρησης των θυμάτων πολέμου. Ο Αργύρης Σφουντούρης οργανώνει το 1994 στους Δελφούς, μία «Σύνοδο για την ειρήνη», στην οποία κάλεσε και Γερμανούς πολιτικούς, εκ των οποίων όμως δεν παρευρέθη κανείς. Μετά από πολλές ανεπιτυχείς απόπειρες για συζήτηση με τις Γερμανικές Αρχές, το 1995 μαζί με τις τρεις επιζώσες αδερφές του, ζητούν δικαίωση με νόμιμη διαδικασία. Η καταγγελία και οι ακόλουθες εφέσεις δεν έφεραν κανένα θετικό αποτέλεσμα και οι υποθέσεις ακόμα εκκρεμούν στο δικαστήριο της πόλεως Καρλσρούε της Γερμανίας.
Αυτή την εποχή ο Αργύρης Σφουντούρης ζει μεταξύ Αθηνών και Ζυρίχης.
Προετοιμάζει τις προτάσεις του για την Συνθήκη της Γενεύης, συγγράφει ένα θεατρικό με τίτλο «Η υιοθεσία της ανθρωπιάς», ενώ παράλληλα προσπαθεί να βάλει μία τάξη στο διαμέρισμά του στην Αθήνα, που μοιάζει περισσότερο με υπερφορτωμένο αρχείο.
Το ντοκιμαντέρ έχει τιμηθεί με τα βραβεία:
* SPECIAL AWARD “Succes Zurich” of the Zurich Film Foundation
* PUBLIC AWARD Thessaloniki Documentary Film Festival 2007
* PUBLIC AWARD Los Angeles Greek Film Festival 2007
Συμμετείχε στα φεστιβάλ:
* “Kontakt” Int. Dokumentarfilmfestival Kiev (competition)
* Dokfest Munchen, 2007 (competition)
* Festival IFFI Innsbruck, Int. Filmfestival Locarno, IFFS Sarajevo, Bogota, Kerala (all 2007), Nikosia, Tirana, St. Petersburg, Belgrad (2008)
Ο μικρός τότε Αργύρης, έφθασε στην Αθήνα, όπου περιπλανήθηκε σε διάφορα ορφανοτροφεία επί τρία χρόνια, μαζί με χιλιάδες άλλα ορφανά παιδιά, αθώα θύματα της ιδίας γερμανικής κατοχής. Το 1949, ήταν ένας από τα 10 παιδιά που ταξίδεψαν στην Ελβετία στο ίδρυμα Πεσταλότσι, που σκοπός του είναι να στεγάζει παιδιά χωρίς οικογένεια. Γρήγορα ξεχώρισε για την ευστροφία του μυαλού του. Φοίτησε στο γυμνάσιο και στην συνέχεια στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης Μαθηματικά, Πυρηνική Φυσική και Αστροφυσική. Παράλληλα έγραφε ποιήματα και δοκίμια. Μετέφρασε στην γερμανική γλώσσα, διάφορους Έλληνες ποιητές όπως Κ. Καβάφη, Γ. Σεφέρη, Ι. Ρίτσο, Ο. Ελύτη κ.α.
Την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα, εκδίδει στην Ελβετία ένα πολιτιστικό περιοδικό στην ελληνική και γερμανική γλώσσα. Διδάσκει σε διάφορα γυμνάσια της περιοχής της Ζυρίχης. Μετά από 40 χρόνια αποφασίζει μια ριζική αλλαγή στην ζωή του. Πηγαίνει στο Νεπάλ, στην Σομαλία και στην Ινδονησία όπου για 10 περίπου χρόνια βοηθάει ενεργά στην αναδιοργάνωση τους.
Επιστρέφοντας στην Ευρώπη βρίσκει τη Γερμανία ενωμένη, καθώς εν τω μεταξύ οι κάτοικοι του Βερολίνου είδαν το τείχος που τους χώριζε από τον δυτικό κόσμο να πέφτει, δημιουργώντας μία καινούργια κατάσταση στην χώρα. Με την επανένωση της Γερμανίας αρχίζει μία περίοδος με δυνατότητες απολογισμού και καταμέτρησης των θυμάτων πολέμου. Ο Αργύρης Σφουντούρης οργανώνει το 1994 στους Δελφούς, μία «Σύνοδο για την ειρήνη», στην οποία κάλεσε και Γερμανούς πολιτικούς, εκ των οποίων όμως δεν παρευρέθη κανείς. Μετά από πολλές ανεπιτυχείς απόπειρες για συζήτηση με τις Γερμανικές Αρχές, το 1995 μαζί με τις τρεις επιζώσες αδερφές του, ζητούν δικαίωση με νόμιμη διαδικασία. Η καταγγελία και οι ακόλουθες εφέσεις δεν έφεραν κανένα θετικό αποτέλεσμα και οι υποθέσεις ακόμα εκκρεμούν στο δικαστήριο της πόλεως Καρλσρούε της Γερμανίας.
Αυτή την εποχή ο Αργύρης Σφουντούρης ζει μεταξύ Αθηνών και Ζυρίχης.
Προετοιμάζει τις προτάσεις του για την Συνθήκη της Γενεύης, συγγράφει ένα θεατρικό με τίτλο «Η υιοθεσία της ανθρωπιάς», ενώ παράλληλα προσπαθεί να βάλει μία τάξη στο διαμέρισμά του στην Αθήνα, που μοιάζει περισσότερο με υπερφορτωμένο αρχείο.
Το ντοκιμαντέρ έχει τιμηθεί με τα βραβεία:
* SPECIAL AWARD “Succes Zurich” of the Zurich Film Foundation
* PUBLIC AWARD Thessaloniki Documentary Film Festival 2007
* PUBLIC AWARD Los Angeles Greek Film Festival 2007
Συμμετείχε στα φεστιβάλ:
* “Kontakt” Int. Dokumentarfilmfestival Kiev (competition)
* Dokfest Munchen, 2007 (competition)
* Festival IFFI Innsbruck, Int. Filmfestival Locarno, IFFS Sarajevo, Bogota, Kerala (all 2007), Nikosia, Tirana, St. Petersburg, Belgrad (2008)
ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΠΟΡΕΙ ΜΕΣΩ VIMEO ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ http://vimeo.com/19241010
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου